Garuda Purana · Chapter 3.9

iti śrīgā- ma- u- tṛ- dha- viṣṇustutirdevatāramyādi- aṣṭamo 'dhyāyaḥ
śrīgaruḍamahāpurāṇam- 9
śrīgaruḍa uvāca /
ajānajasvarūpaṃ ca brūhi kṛṣṇa mahāmate /
tadanyāṃśca krameṇeva vaktuṃ kṛṣṇa tvamarhasi

śrīkṛṣṇa uvāca /
ajānākhyā devatāstu tattaddevakule bhavāḥ /
ajānadevatāstā hi tebhyogyāḥ karmadevatāḥ

virādhaścārudeṣṇaśca tathā citrarathastathā /
dhṛtarāṣṭraḥ kiśoraśca hūhūrhāhāstathaiva ca

vidyādharaścograseno viśvāvasuparāvasū /
citrasenaśca gopālo balaḥ pañcadaśa smṛtāḥ

evamādyaśca gandharvāḥ śatasaṃkhyāḥ khageśvara /
ajānajasamā jñeyā muktau saṃsāra eva ca

ajñānajāstu me devāḥ karmajebhyaḥ śatāvarāḥ /
ghṛtācī menakā raṃbhā urvaśī ca tilottamā

suketuḥ śabarī caiva mañjughoṣā ca piṅgalā /
ityādikaṃ yakṣaratnaṃ saha saṃparikīrtitam

ajānajasamā hyete karmajebhyaḥ śatāvarāḥ /
viśvāmitro vasiṣṭhaśca nāradaścyavanastathā

utathyaśca muniścaitāndrājapitvā khageśvara /
ṛṣayaśca mahātmāno hyajānajasamāḥ smṛtāḥ

śatarciḥ kaśyapo jñeyo madhyamaśca parāśaraḥ /
pāvamānyaḥ pragāthaśca kṣudrasūktaśca devalaḥ

gṛtsamado hyāsuriśca bharadvājotha mudgalaḥ /
uddālako hyṛ śṛṅgaḥ śaṅkhaḥ satyavratastathā

suyajñaścaiva bābhravyo māṇḍūkaścaiva bāṣkalaḥ /
dharmācāryastathāgastyo dālbhyo dārḍhyacyutastathā

kavaṣo haritaḥ kaṇvo virūpo musalastathā /
viṣṇuvṛddhaśca ātreyaḥ śrīvatso vatsaletyapi

bhārgavaścāpnavānaśca māṇḍūkeyastathaiva /
maṇḍkaścaiva jābacaliḥ vītihavyastathaiva ca

gṛtsamadaḥ śaunakaśca ityādyā ṛṣayaḥ smṛtāḥ /
eteṣāṃ śravaṇādeva hariḥ prīṇāti sarvadā

bruve dvyaṣṭasahasraṃ ca śṛṇu tārkṣya mama striyaḥ /
agniputrāstu yaddvyaṣṭasahasrañca mama striyaḥ /
ajānajasamā hyetā (te) nātra kāryā vicāraṇā

tvaṣṭuḥ putrī kaśerūśca tāsāṃ madhye guṇādhikā /
tadanantarajānvakṣye śṛṇu samyak khageśvara

ājānebhyastu pitaraḥ saptabhyonye śatāvarāḥ /
tathādhikā hi pitara iti vedavidāṃ matam

tadanantarājānvakṣye śṛṇu tvaṃ dvijasattama /
aṣṭābhyo devagandharvā aṣṭottaraśataṃ vinā

tebhyaḥ śataguṇānandā devapreṣyāstu mukhyataḥ /
svamukeneva devaiśca ājñāpyāḥ sarvadā gaṇāḥ

ākhyātā devagandharvāstebhyaste ca śatāvarāḥ /
tebhyastu kṣitipā jñeyā avarāśca śatairguṇaiḥ

tebhyaḥ śataguṇājñeyā mānuṣeṣūttamā gaṇāḥ /
evaṃ prāsaṃgikānuktvā prakṛtaṃ hyanusarāmyaham /
evaṃ brahmādayo devā lakṣmyādyā api sarvaśaḥ

stutvā tūṣṇīṃ sthitāḥ sarve prāñjalīkṛtya bho dvija

iti stutaśca deveśo bhagavān hariravyayaḥ /
teṣāmāyatanaṃ dātuṃ manasā samacintayat

idaṃ pavitramārogyaṃ puṇyaṃ pāpapraṇāśanam /
hariprasādajanakaṃ svarūpasukhasādhanam

idaṃ tu stavanaṃ viprā na paṭhantīha mānavāḥ /
na śṛṇvanti ca ye nityaṃ te sarve caiva māyinaḥ

nasmarantontaraṃ nityaṃ ye bhuñjanti narādhamāḥ /
tairbhuktā satataṃ viṣṭhā sadā krimiśatairyutā