Devi Bhagavata Purana · Chapter 6.2
triśiravadhānantaraṃ vṛtrotpattivarṇanam
vyāsa uvāca
atha sa lobhamupetya surādhipaḥ
samadhigamya gajāsanasaṃsthitaḥ /
triśirasaṃ prati duṣṭamatistadā
munimapaśyadameyaparākramam
tamabhivīkṣya dṛḍhāsanasaṃsthitaṃ
jitagiraṃ susamādhivaśaṃ gatam /
ravivibhāvasusannibhamojasā
surapatiḥ paramāpadamabhyagāt
kathamasau vinihantumaho mayā
munirapāpamatiḥ kila sammataḥ /
ripurayaṃ susamiddhatapobalaḥ
kathamupekṣya ihāsanakāmukaḥ
iti vicintya paviṃ paramāyudhaṃ
prati mumoca muniṃ tapasi sthitam /
śaśidivākarasannibhamāśugaṃ
triśirasaṃ surasaṅghapatiḥ svayam
tadabhighātahataḥ sa dharātale
kila papāta mamāra ca tāpasaḥ /
śikhariṇaḥ śikharaṃ kuliśārditaṃ
nipatitaṃ bhuvi cādbhutadarśanam
taṃ nihatya mudamāpa sureśa-
ścukruśuśca munayastu saṃsthitāḥ /
hā hateti bhṛśamārtaniḥsvanāḥ
kiṃ kṛtaṃ śatamakhena pāpinā
vināparādhaṃ tapasāṃ nidhirhataḥ
śacīpatiḥ pāpamatirdurātmā /
phalaṃ kilāyaṃ tarasā kṛtasya
prāpnotu pāpī hananodbhavasya
taṃ nihatya tarasā surarājo
nirjagāma nijamandiramāśu /
sa hato'pi virarāja mahātmā
jīvamāna iva tejasāṃ nidhiḥ
taṃ dṛṣṭvā patitaṃ bhūmau jīvantamiva vṛtrahā /
cintāmāpātikhinnāṅgaḥ kiṃ vā jīvedayaṃ punaḥ
vimṛśya manasātīva takṣāṇaṃ purataḥ sthitam /
maghavā vīkṣya taṃ prāha svakāryasadṛśaṃ vacaḥ
takṣaṃśchindhi śirāṃsyasya kuruṣva vacanaṃ mama /
mā jīvatu mahātejā bhāti jīvanniva svayam
ityākarṇya vacastasya takṣovāca vigarhayan /
takṣovāca
mahāskandho bhṛśaṃ bhāti paraśurna tariṣyati
tato nāhaṃ kariṣyāmi kāryametadvigarhitam /
tvayā vai ninditaṃ karma kṛtaṃ sadbhirvigarhitam
ahaṃ bibhemi pāpādvai mṛtasyaiva ca māraṇe /
mṛto'yaṃ munirastyeva śirasaḥ kṛntanena kim
bhayaṃ kiṃ te'tra sañjātaṃ pākaśāsana kathyatām /
indra uvāca
sajīva iva deho'yamābhāti viśadākṛtiḥ
tasmādbibhemi mā jīvenmuniḥ śatrurayaṃ mama /
takṣovāca
nātra kiṃ trapase vidvan krūreṇānena karmaṇā
ṛṣiputramimaṃ hatvā brahmahatyābhayaṃ na kim /
indra uvāca
prāyaścittaṃ kariṣyāmi paścātpāpakṣayāya vai
śatrustu sarvathā vadhyaśchalenāpi mahāmate /
takṣovāca
tvaṃ lobhābhihataḥ pāpaṃ karoṣi maghavanniha
taṃ vināhaṃ kathaṃ pāpaṃ karomi vada me vibho /
indra uvāca
makheṣu khalu bhāgaṃ te kariṣyāmi sadaiva hi
śiraḥ paśostu te bhāgaṃ yajñe dāsyanti mānavāḥ /
śulkenānena chindhi tvaṃ śirāṃsyasya kuru priyam
vyāsa uvāca
etacchrutvā mahendrasya vacastakṣā mudānvitaḥ /
kuṭhāreṇa śirāṃsyasya cakarta sudṛḍhena hi
chinnāni trīṇi śīrṣāṇi patitāni yadā bhuvi /
tebhyastu pakṣiṇaḥ kṣipraṃ viniṣpetuḥ sahasraśaḥ
kalaviṅkāstittirayastathaiva ca kapiñjalāḥ /
pṛthakpṛthagviniṣpeturmukhatastarasā tadā
yena vedānadhīte sma somaṃ ca pibate tathā /
tasmādvaktrātkilotpetuḥ sadya eva kapiñjalāḥ
yena sarvā diśaḥ kāmaṃ pibanniva nirīkṣate /
tasmāttu tittirāstatra niḥsṛtāstigmatejasaḥ
yatsurāpaṃ tu tadvaktraṃ tasmāttu caṭakāḥ kila /
viniṣpetustriśirasa evaṃ te vihagā nṛpa
evaṃviniḥsṛtāndṛṣṭvā tebhyaḥ śakrastadāṇḍajān /
mumoda manasā rājan jagāma tridivaṃ punaḥ
gate śakre tu takṣāpi svagṛhaṃ tarasā yayau /
yajñabhāgaṃ paraṃ labdhvā mudamāpa mahīpate
indro'tha svagṛhaṃ gatvā hatvā śatruṃ mahābalam /
mene kṛtārthamātmānaṃ brahmahatyāmacintayan
taṃ śrutvā nihataṃ tvaṣṭā putraṃ paramadhārmikam /
cukopātīva manasā vacanaṃ cedamabravīt
anāgasaṃ muniṃ yasmātputraṃ nihatavānmama /
tasmādutpādayiṣyāmi tadvadhārthaṃ sutaṃ punaḥ
surāḥ paśyantu me vīryaṃ tapasaśca balaṃ tathā /
jānātu sarvaṃ pāpātmā svakṛtasya phalaṃ mahat
ityuktvāgniṃ juhāvātha mantrairātharvaṇoditaiḥ /
putrasyotpādanārthāya tvaṣṭā krodhasamākulaḥ
kṛte home'ṣṭarātraṃ tu sandīptācca vibhāvasoḥ /
prādurbabhūva tarasā puruṣaḥ pāvakopamaḥ
taṃ dṛṣṭvāgre sutaṃ tvaṣṭā tejobalasamanvitam /
vegātprakaṭitaṃ vahnerdīpyamānamivānalam
uvāca vacanaṃ tvaṣṭā sutaṃ vīkṣya puraḥsthitam /
indraśatro vivardhasva pratāpāttapaso mama
ityukte vacane tvaṣṭrā krodhaprajvalitena ca /
so'vardhata divaṃ stabdhvā vaiśvānarasamadyutiḥ
jātaḥ sa parvatākāraḥ kālamṛtyusamaḥ svarāṭ /
kiṃ karomīti taṃ prāha pitaraṃ paramāturam
kuru me nāmakaṃ nātha kāryaṃ kathaya suvrata /
cintāturo'si kasmāttvaṃ brūhi me śokakāraṇam
nāśayāmyadya te śokamiti me vratamāhitam /
tena jātena kiṃ bhūyaḥ pitā bhavati duḥkhitaḥ
pibāmi sāgaraṃ sadyaścūrṇayāmi dharādharān /
udyantaṃ vārayāmyadya taraṇiṃ tigmatejasam
hanmīndraṃ sasuraṃ sadyo yamaṃ vā devatāntaram /
kṣipāmi sāgare sarvānsamutpāṭya ca medinīm
ityākarṇya vacastasya tvaṣṭā putrasya peśalam /
pratyuvācātimuditastaṃ sutaṃ parvatopamam
vṛjināttrātumadhunā yasmācchakto'si putraka /
tasmādvṛtra iti khyātaṃ tava nāma bhaviṣyati
bhrātā tava mahābhāga triśirā nāma tāpasaḥ /
trīṇi tasya ca śīrṣāṇi hyabhavanvīryavanti ca
vedavedāṅgatattvajñaḥ sarvavidyāviśāradaḥ /
saṃsthitastapasi prāyastrilokīvismayaprade
śakreṇa tu hataḥ so'dya vajraghātena sāmpratam /
vināparādhaṃ sahasā chinnāni mastakāni ca
tasmāttvaṃ puruṣavyāghra jahi śakraṃ kṛtāgasam /
brahmahatyāyutaṃ pāpaṃ nistrapaṃ durmatiṃ śaṭham
ityuktvā ca tadā tvaṣṭā putraśokasamākulaḥ /
āyudhāni ca divyāni cakāra vividhāni ca
dadāvasmai sahasrākṣavadhāya prabalāni ca /
khaḍgaśūlagadāśaktitomarapramukhāni vai
śārṅga dhanustathā bāṇaṃ parighaṃ paṭṭiśaṃ tathā /
cakraṃ divyaṃ sahasrāraṃ sudarśanasamaprabham
tūṇīrau cākṣayau divyau kavacaṃ cātisundaram /
rathaṃ meghapratīkāśaṃ dṛḍhaṃ bhārasahaṃ javam
yuddhopakaraṇaṃ sarvaṃ kṛtvā putrāya pārthiva /
dattvāsau prerayāmāsa tvaṣṭā krodhasamanvitaḥ
iti śrīmaddevībhāgavate mahāpurāṇe'ṣṭādalasāhaktyāṃ saṃhitāyāṃ
ṣaṣṭhaskandhe triśiravadhānantaraṃ vṛtrotpattivarṇanaṃ nāma dvitīyo'dhyāyaḥ
Original text: devībhāgavatapurāṇam · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0