Āṅgirasasmṛti · Chapter 2.2

ata ūrdhvaṃ pravakṣyāmi copasthānasya lakṣaṇam /
upasthito hi nyāyena vratādeśanamarhati //

sadyo niḥsaṃśayaḥ pāpo na bhuñjītānupasthitaḥ /
bhuñjāno vardhayet pāpaṃ pariṣadyatra vartate //

saṃśaye na tu bhoktavyaṃ yāvatkāryaviniścayaḥ /
pramāṇenaiva kartavyaṃ yāvadāśāsanaṃ tathā //

kṛtvā pāpaṃ na gūheta gūhyamānaṃ tu vardhate /
svalpaṃ vātha prabhūtaṃ vā dharmavidbhyo nivedayet //

te hi pāpakṛtāṃ vaidyā boddhāraścaiva pāpmanām /
duḥkhasyaiva yathā vaidyāḥ siddhimanto rujāyatām //

prāyaścitte samutpanne śrīmān satyaparāyaṇaḥ /
mṛdurārjavasaṃpannaḥ śuddhiṃ yāyāddvijaḥ sadā //

sacelaṃ vāgyataḥ snātvā klinnavāsāḥ samāhitaḥ /
kṣatriyo vātha vaiśyo vā tataḥ pariṣadaṃ vrajet //

upasthānaṃ tataḥ śīghram artimān dharaṇīṃ vrajan /
gātraiśca śirasā caiva na ca kiṃcidudāharet //

tataste praṇipātena dṛṣṭvā taṃ samupasthitam /
viprāḥ pṛcchanti yatkāryam upaveśyāsane śubhe //

kiṃ te kāryaṃ kimarthaṃ vā kiṃ vā mṛgayase dvija /
parṣadi brūhi tatsarvaṃ yatkāryaṃ hitamātmanaḥ //