विष्णुपुराण (समीक्षित संस्करण) · अध्याय 5.26

भीष्मकः कुण्डिने राजा विदर्भविषये ऽभवत्
रुक्मी तस्याभवत् पुत्रो रुक्मिणी च वराङ्गना ॥

रुक्मिणीं चकमे कृष्णः सा च तं चारुहासिनी
न ददौ याचते चैनां रुक्मी द्वेषेण चक्रिणे ॥

ददौ च शिशुपालाय जरासंधप्रचोदितः
भीष्मको रुक्मिणा सार्धं रुक्मिणीम् उरुविक्रमः ॥

विवाहार्थं ततः सर्वे जरासंधमुखा नृपाः
भीष्मकस्य पुरीं जग्मुः शिशुपालप्रियैषिणः ॥

कृष्णो ऽपि बलभद्राद्यैर् यादवैर् बहुभिर् वृतः
प्रययौ कुण्डिनं द्रष्टुं विवाहं चेदिभूभृतः ॥

अन्तःप्रविष्टा राजानः शत्रवः पूर्वम् आगताः ॥

इति मत्वा तथा कृष्णो बहिर् वा समकल्पयत् ॥

श्वोभाविनि विवाहे तु तां कन्यां हृतवान् हरिः
विपक्षभारम् आसज्य रामाद्येष्व् अथ बन्धुषु ॥

ततश् च पौण्ड्रकः श्रीमान् दन्तवक्रो विदूरथः
शिशुपालजरासंध शाल्वाद्याश् च महीभृतः ॥

कुपितास् ते हरिं हन्तुं चक्रुर् उद्योगम् उत्तमम्
निर्जिताश् च समागम्य रामाद्यैर् यदुपुंगवैः ॥

कुण्डिनं न प्रवेक्ष्यामि अहत्वा युधि केशवम्
कृत्वा प्रतिज्ञां रुक्मी च हन्तुं कृष्णम् अभिद्रुतः ॥

हत्वा बलं सनागाश्वं पत्तिस्यन्दनसंकुलम्
निर्जितः पातितश् चोर्व्यां लीलयैव स चक्रिणा ॥

हन्तुं कृतमतिः कृष्णो रुक्मिणं युद्धदुर्मदम् ॥

प्रणम्य याचितो ब्रह्म रुक्मिण्या भगवान् हरिः ॥

एक एव मम भ्राता न हन्तव्यस् त्वयाधुना ॥

क्रोधं नियम्य देवेश भ्रातृभिक्षा प्रदीयताम् ॥

इत्य् उक्तो ऽसौ परिष्वक्तः कृष्णेनाक्लिष्टकर्मणा ॥

रुक्मी भोजकटं नाम पुरं कृत्वावसत् तदा ॥

निर्जित्य रुक्मिणं सम्यग् उपयेमे स रुक्मिणीम्
राक्षसेन विवाहेन संप्राप्तां मधुसूदनः ॥

तस्यां जज्ञे ऽथ प्रद्युम्नो मदनांशः स वीर्यवान्
जहार शम्बरो यं वै यो जघान च शम्बरम् ॥