सुश्रुतसंहिता · अध्याय 6.31

अथातो रेवतीप्रतिषेधं व्याख्यास्यामः॥

यथोवाच भगवान् धन्वन्तरिः॥

अश्वगन्धा च शृङ्गी च सारिवा सपुनर्नवा।
सहे तथा विदारी च कषायाः सेचने हिताः॥

तैलमभ्यञ्जने कार्यं कुष्ठे सर्जरसेऽपि च।
पलङ्कषायां नलदे तथा गिरिकदम्बके॥

धवाश्वकर्णककुभधातकीतिन्दुकीषु च।
काकोल्यादिगणे चैव पानीयं सर्पिरिष्यते॥

कुलत्थाः शङ्खचूर्णं च प्रदेहः सार्वगन्धिकः।
गृध्रोलूकपुरीषाणि यवा यवफलो घृतम्॥

सन्ध्ययोरुभयोः कार्यमेतदुद्धूपनं शिशोः।
वरुणारिष्टकमयं रुचकं सैन्दुकं तथा॥

सततं धारयेच्चापि कृतं वा पौत्रजीविकम्।
शुक्लाः सुमनसो लाजाः पयः शाल्योदनं तथा॥

बलिर्निवेद्यो गोतीर्थे रेवत्यै प्रयतात्मना।
सङ्गमे च भिषक् स्नानं कुर्याद्धात्रीकुमारयोः॥

नानावस्त्रधरा देवी चित्रमाल्यानुलेपना।
चलत्कुण्डलिनी श्यामा रेवती ते प्रसीदतु॥

उपासते यां सततं देव्यो विविधभूषणाः।
लम्बा कराला विनता तथैव बहुपुत्रिका।
रेवती शुष्कनामा या सा ते देवी प्रसीदतु॥