श्रीघनाचारसंग्रह · अध्याय 3.8

8 गन्धमाल्यविलेपनविरतिशिक्षापदं
चन्दनादिक[गन्धं हि धारयेद्] व्याधितो यतिः ।
दत्त्वा [च] मुनये पूर्वं भिषगादेर्वचनेन [सः]

न तिष्ठेत् प्रकटे देशे क्षालयित्वा बहिर्व्रजेत् ।
अनेनैव विधानेन धारयेत् कुसुमस्रजं

नेत्रदुःखशिरःशूलपूतनाग्रहरुग्वतः ।
मालया वेष्टयेत् शीर्षं मेखलां न च लंबयेत्

हरितालादिचूर्णेन तैलेन वा सुगन्धिना ।
न वदनादिकं गात्रं वर्णार्थं मर्षयेद् यतिः

यतेरप्रतिरूपत्वाद् गन्धमाल्य[विलेपनं] ।
रागौद्धत्यकरं यस्मात् तस्मात्तद् गर्हितं जिनैः

न दर्पणे निरीक्षेत मुखं वा तैलभाजने ।
मुक्त्वान्येनेक्षणीयं[हि] शिरोव्यथागदातुरं

विभूषणाय तैलेनात्मनो नाभ्यंजयेद् मुखं ।
स्फुटितास्यशिरोरोगादन्येनाभ्यंजनं न च

न कुंकुमादिचूर्णेन मण्डयेद् वदनं यतिः ।
पिटकशमनार्थं तु लेप इष्टस्तिला[दिभिः]