श्रीघनाचारसंग्रह · अध्याय 3.6

6 उच्चशयनमहाशयनविरतिशिक्षापदं
शयने यतिरासीत जिनाष्टांगुलपादके ।
[विना] शल्येन[मंचे वा] हेमरूप्यकृते न तु

सांघिके शयने दद्यात् तत् प्रत्यास्तरणं यतिः ।
वस्त्रकम्बलयोरिष्टं यत् त्रिद्वयेकपुटं क्रमात्

न्यस्य गर्त्तेषु तत्पादानतिरेकप्रमाणकान् ।
प्रक्षिप्य प्रतिपादेषु टंकित्वा कीलकेषु वा

एवं वेक्षुयवादीनां रक्षार्थं मंचके स्वपेत् ।
यतिर्न लंबयेत्पादावध्वगो दीर्घपादके

अल्पं चेद् द्वादशेभ्यो हि देयमेकं विहारकं ।
निर्मुष्टहस्तं स्वल्पत्वे बहुत्वे तु विपर्ययात्

स्तोकं चेद् नवकः पीठे वृद्धो मंचे[तदा] स्वपेत् ।
स्वप्तव्यं वृक्षमूले [ऽपि] नवेनाभ्यवकाशके

अन्तर्वर्षासु नोपस्थाप्यो ऽन्यः सब्रह्मचारिकः ।
यतिना [स्व] विहारे[तु] यथावृद्धिकया यतिः

संस्कारपरिभोगार्थं परिपालनार्थमेव च ।
उद्दिश्यते [यतिभ्यो वै] सांघिकं शयनासनं

हीनमध्योत्तमं [स्थाप्यं भिक्षुभ्यो] लयनत्रयं ।
वृद्धाद्यागन्तुकेभ्यस्तदुद्दिशेद्दहरक्रमात्

शयनासनमत्युच्चं प्रतिषिद्धं यतेर्हि तत् ।
मदौद्धत्यकरं यस्माद् लोकावध्यानकारणं