शिव पुराण · अध्याय 2.2.34

ब्रह्मोवाच ॥
एवं प्रचलिते चास्मिन् वीरभद्रे गणान्विते ॥
दुष्टचिह्नानि दक्षेण दृष्टानि विबुधैरपि

उत्पाता विविधाश्चासन् वीरभद्रे गणान्विते ॥
त्रिविधा अपि देवर्षे यज्ञविध्वंससूचकाः

दक्षवामाक्षिबाहूरुविस्पंदस्समजायत ॥
नानाकष्टप्रदस्तात सर्वथाऽशुभसूचकः

भूकंपस्समभूत्तत्र दक्षयागस्थले तदा ॥
दक्षोपश्यच्च मध्याह्ने नक्षत्राण्यद्भुतानि च

दिशश्चासन्सुमलिनाः कर्बुरोभूद्दिवाकरः ॥
परिवेषसहस्रेण संक्रांतश्च भयंकरः

नक्षत्राणि पतंति स्म विद्युदग्निप्रभाणि च ॥
नक्षत्राणामभूद्वक्रा गतिश्चाधोमुखी तदा

गृध्रा दक्ष शिरः स्पृष्ट्वा समुद्भूताः सहस्रशः॥
आसीद्गृध्रपक्षच्छायैस्सच्छायो यागमंडपः

ववाशिरे यागभूमौ क्रोष्टारो नेत्रकस्तदा॥
उल्कावृष्टिरभूत्तत्र श्वेतवृश्चिकसंभवा

खरा वाता ववुस्तत्र पांशुवृष्टिसमन्विताः॥
शलभाश्च समुद्भूता विवर्तानिलकंपिताः

रीतैश्च पवनै रूर्द्ध्वं स दक्षाध्वरमंडपः॥
दैवान्वितेन दक्षेण यः कृतो नूतनोद्भुतः

वेमुर्दक्षादयस्सर्वे तदा शोणितमद्भुतम्॥
वेमुश्च मांसखण्डानि सशल्यानि मुहुर्मुहुः

सकंपाश्च बभूवुस्ते दीपा वातहता इव ॥
दुःखिताश्चाभवन्सर्वे शस्त्रधाराहता इव

तदा निनादजातानि बाष्पवर्षाणि तत्क्षणे ॥
प्रातस्तुषारवर्षीणि पद्मानीव वनांतरे

दक्षाद्यक्षीणि जातानि ह्यकस्माद्विशदान्यपि ॥
निशायां कमलाश्चैव कुमुदानीव संगवे

असृग्ववर्ष देवश्च तिमिरेणावृता दिशः ॥
दिग्दाहोभूद्विशेषेण त्रासयन् सकलाञ्जनान्॥

एवं विधान्यरिष्टानि ददृशुर्विबुधादयः ॥
भयमापेदिरेऽत्यंतं मुने विष्ण्वादिकास्तदा

भुवि ते मूर्छिताः पेतुर्हा हताः स्म इतीरयन् ॥
तरवस्तीरसंजाता नदीवेगहता इव

पतित्वा ते स्थिता भूमौ क्रूराः सर्पा हता इव ॥
कंदुका इव ते भूयः पतिताः पुनरुत्थिताः

ततस्ते तापसंतप्ता रुरुदुः कुररी इव ॥
रोदनध्वनिसंक्रातोरुक्तिप्रत्युक्तिका इव

सवैकुंठास्ततस्सर्वे तदा कुंठितशक्तयः ॥
स्वस्वोपकंठमाकंठं लुलुठुः कमठा इव

एतस्मिन्नंतरे तत्र संजाता चाशरीरवाक् ॥
श्रावयत्यखिलान् देवान्दक्षं चैव विशेषतः

आकाशवाण्युवाच ॥
धिक् जन्म तव दक्षाद्य महामूढोसि पापधीः ॥
भविष्यति महद्दुःखमनिवार्यं हरोद्भवम्

हाहापि नोत्र ये मूढास्तव देवादयस्थिताः ॥
तेषामपि महादुःखं भविष्यति न संशयः

ब्रह्मोवाच ॥ तच्छ्रुत्वाकाशवचनं दृष्ट्वारिष्टानि तानि च ॥
दक्षः प्रापद्भयं चाति परे देवादयोपि ह

वेपमानस्तदा दक्षो विकलश्चाति चेतसि ॥
अगच्छच्छरणं विष्णोः स्वप्रभोरिंदिरापतेः

सुप्रणम्य भयाविष्टः संस्तूय च विचेतनः ॥
अवोचद्देवदेवं तं विष्णुं स्वजनवत्सलम्

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सती खंडे दुश्शकुनदर्शनं नाम चतुस्त्रिंशोऽध्यायः