सार्धत्रिशतिकालोत्तरागम · अध्याय 17

अद्यापि संशयो देव ज्ञानविज्ञानयोः स्फुटम्
कथं वा ज्ञायते ज्ञानं कथं वा ज्ञेयमुच्यते ॥

विज्ञाय पूर्वमाधारं पश्चादाधेयमेव च
आधाराधेयवित्प्राज्ञः समर्थः सर्वकर्मसु ॥

आधारः पुरमित्युक्तम् आधेयस्त्वीश उच्यते
ईशं विज्ञाय मेधावी सदा यो नन्दति स्वयम् ॥

पुर्यष्टकसमायुक्तो ह्यध ऊर्ध्वं स गच्छति
शब्दः स्पर्शश्च रूपं च रसो गन्धश्च पञ्चकम् ॥

बुद्धिर्मनस्त्वहङ्कारः पुर्यष्टकमुदाहृतम्
यावदेतैर्न निर्मुक्तः कथं मुच्येत बन्धनात् ॥

ब्रह्मणि स्पर्शशब्दौ तु रसं वै केशवे त्यजेत्
रूपगन्धौ त्यजेद्रुद्रे बुद्ध्यहङ्कारमीश्वरे
मनो बिन्दुं शिवे त्यक्त्वा एभिर्मुक्तः शिवं व्रजेत् ॥