संवित्सिद्धि · श्लोक 321-340

न चेच् चेष्टाविशेषेण परो बोद्धानुमीयते ॥

व्यवहारो ऽवलुप्येत सर्वो लौकिकवैदिकः ॥

न चौपाधिकभेदेन मेयमातृविभागधीः ॥

स्वशरीरे ऽपि तत्प्राप्तेः शिरःपाण्यादिभेदतः ॥

यथा तत्र शिरःपाणि पादादौ वेदनोदये ॥

अनुसन्धानम् एकत्वे तथा सर्वत्र ते भवेत् ॥

प्रायणान् नरकक्लेशात् प्रसूतिव्यसनाद् अपि ॥

चिरातिवृत्ताः प्राग्जन्म भोगा न स्मृतिगोचराः ॥

युगपज् जायमानेषु (सुखदुःखादिषु स्फुटः) ॥

आश्रयासङ्करस् तत्र कथम् ऐकार्थ्यविभ्रमः ॥

न च प्रातिस्विकाविद्या कल्पितस्वस्वदृश्यकैः ॥

जीवैर् अनेकैर् अप्य् एषा लोकयात्रोपपद्यते ॥

परवार्तानभिज्ञास् ते स्वस्वस्वप्नैकदर्शिनः ॥

कथं प्रवर्तयेयुस् तां सङ्गाद्येकनिबन्धनाम् ॥

किंच स्वयम्प्रकाशत्व विभुत्वैकत्वनित्यताः ॥

त्वदभ्युपेता बाधेरन् संविदस् ते ऽद्वितीयताम् ॥

संविद् एव न ते धर्माः सिद्धायाम् अपि संविदि ॥

विवाददर्शनात् तेषु तद्रूपाणां च भेदतः ॥

न च ते भ्रान्तिसिद्धास् ते येनाद्वैताविरोधिनः ॥

तत्त्वावेदकवेदान्त वाक्यसिद्धा हि ते गुणाः ॥