संवित्सिद्धि · श्लोक 241-260

तात्त्विकं तु प्रमाणत्वम् अद्वैतवचसाम् इति ॥

नियामकं न पश्यामो निर्बन्धात् तावकाद् ऋते ॥

आश्रयप्रतियोगित्वे परस्परविरोधिनी ॥

कथं वैकरसं ब्रह्म सद् इति प्रतिपद्यते ॥

प्रत्यक्त्वेनाश्रयो ब्रह्म रूपेण प्रतियोगि चेत् ॥

रूपभेदः कुतस्त्यो ऽयं यद्य् अविद्याप्रसादजः ॥

ननु सापि तदायत्तेत्य् अन्योन्याश्रयणं पुनः ॥

अवस्तुत्वाद् अविद्यायाः (नैतत् तद्दूषणं यदि) ॥

वस्तुनो दूषणत्वेन त्वया क्वेदं निरीक्षितम् ॥

(स्वसाध्यस्य पुरः)काराद् दोषो ऽन्योन्यसमाश्रयः ॥

न वस्तुत्वाद् अवस्तुत्वाद् इत्य् अतो नेदम् उत्तरम् ॥

किंच विद्या न चेद् (वस्तु व्यवहारः कुतस् त्व् अयम्) ॥

(न चैष व्योम)पुष्पादि व्यवहारवद् इष्यते ॥

नाप्य् अवस्त्व् इति चो(क्तिस् ते वस्तुतां तत्र साधयेत्) ॥

(निषिध्यते) समस्तेन नञा वस्त्व् इति चेत् (न तत्) ॥

समस्तेन नञा वस्तु प्रथमं यन् निषिध्यते ॥

प्रतिप्रसूतं व्यस्तेन पुनस् तद् इति वस्तुता ॥

अतो न वस्तु ना(वस्तु याविद्या तद्बले सति) ॥

(भेदो) न कश् चकास्तिति विवक्षीर् मा स्म जातुचित् ॥

किंच प्रपञ्चनिर्वाह जननी येयम् आश्रिता ॥