ऋग्वेद · अध्याय 9.105

तं वः सखायो मदाय पुनानम् अभि गायत ।
शिशुं न यज्ञैः स्वदयन्त गूर्तिभिः ॥

सं वत्स इव मातृभिर् इन्दुर् हिन्वानो अज्यते ।
देवावीर् मदो मतिभिः परिष्कृतः ॥

अयं दक्षाय साधनो ऽयं शर्धाय वीतये ।
अयं देवेभ्यो मधुमत्तमः सुतः ॥

गोमन् न इन्दो अश्ववत् सुतः सुदक्ष धन्व ।
शुचिं ते वर्णम् अधि गोषु दीधरम् ॥

स नो हरीणाम् पत इन्दो देवप्सरस्तमः ।
सखेव सख्ये नर्यो रुचे भव ॥

सनेमि त्वम् अस्मद् आँ अदेवं कं चिद् अत्रिणम् ।
साह्वाँ इन्दो परि बाधो अप द्वयुम् ॥