ઋગ્વેદ · અધ્યાય 9.105

તં વઃ સખાયો મદાય પુનાનમ્ અભિ ગાયત ।
શિશું ન યજ્ઞૈઃ સ્વદયન્ત ગૂર્તિભિઃ ॥

સં વત્સ ઇવ માતૃભિર્ ઇન્દુર્ હિન્વાનો અજ્યતે ।
દેવાવીર્ મદો મતિભિઃ પરિષ્કૃતઃ ॥

અયં દક્ષાય સાધનો ઽયં શર્ધાય વીતયે ।
અયં દેવેભ્યો મધુમત્તમઃ સુતઃ ॥

ગોમન્ ન ઇન્દો અશ્વવત્ સુતઃ સુદક્ષ ધન્વ ।
શુચિં તે વર્ણમ્ અધિ ગોષુ દીધરમ્ ॥

સ નો હરીણામ્ પત ઇન્દો દેવપ્સરસ્તમઃ ।
સખેવ સખ્યે નર્યો રુચે ભવ ॥

સનેમિ ત્વમ્ અસ્મદ્ આઁ અદેવં કં ચિદ્ અત્રિણમ્ ।
સાહ્વાઁ ઇન્દો પરિ બાધો અપ દ્વયુમ્ ॥