ऋग्वेद · अध्याय 9.104

सखाय आ नि षीदत पुनानाय प्र गायत ।
शिशुं न यज्ञैः परि भूषत श्रिये ॥

सम् ई वत्सं न मातृभिः सृजता गयसाधनम् ।
देवाव्य1म् मदम् अभि द्विशवसम् ॥

पुनाता दक्षसाधनं यथा शर्धाय वीतये ।
यथा मित्राय वरुणाय शंतमः ॥

अस्मभ्यं त्वा वसुविदम् अभि वाणीर् अनूषत ।
गोभिष् टे वर्णम् अभि वासयामसि ॥

स नो मदानाम् पत इन्दो देवप्सरा असि ।
सखेव सख्ये गातुवित्तमो भव ॥

सनेमि कृध्य् अ1स्मद् आ रक्षसं कं चिद् अत्रिणम् ।
अपादेवं द्वयुम् अंहो युयोधि नः ॥