ऋग्वेद · अध्याय 9.095

कनिक्रन्ति हरिर् आ सृज्यमानः सीदन् वनस्य जठरे पुनानः ।
नृभिर् यतः कृणुते निर्णिजं गा अतो मतीर् जनयत स्वधाभिः ॥

हरिः सृजानः पथ्याम् ऋतस्येयर्ति वाचम् अरितेव नावम् ।
देवो देवानां गुह्यानि नामाविष् कृणोति बर्हिषि प्रवाचे ॥

अपाम् इवेद् ऊर्मयस् तर्तुराणाः प्र मनीषा ईरते सोमम् अच्छ ।
नमस्यन्तीर् उप च यन्ति सं चा च विशन्त्य् उशतीर् उशन्तम् ॥

तम् मर्मृजानम् महिषं न सानाव् अंशुं दुहन्त्य् उक्षणं गिरिष्ठाम् ।
तं वावशानम् मतयः सचन्ते त्रितो बिभर्ति वरुणं समुद्रे ॥

इष्यन् वाचम् उपवक्तेव होतुः पुनान इन्दो वि ष्या मनीषाम् ।
इन्द्रश् च यत् क्षयथः सौभगाय सुवीर्यस्य पतयः स्याम ॥