ऋग्वेद · अध्याय 9.009

परि प्रिया दिवः कविर् वयांसि नप्त्योर् हितः ।
सुवानो याति कविक्रतुः ॥

प्र-प्र क्षयाय पन्यसे जनाय जुष्टो अद्रुहे ।
वीत्य् अर्ष चनिष्ठया ॥

स सूनुर् मातरा शुचिर् जातो जाते अरोचयत् ।
महान् मही ऋतावृधा ॥

स सप्त धीतिभिर् हितो नद्यो अजिन्वद् अद्रुहः ।
या एकम् अक्षि वावृधुः ॥

ता अभि सन्तम् अस्तृतम् महे युवानम् आ दधुः ।
इन्दुम् इन्द्र तव व्रते ॥

अभि वह्निर् अमर्त्यः सप्त पश्यति वावहिः ।
क्रिविर् देवीर् अतर्पयत् ॥

अवा कल्पेषु नः पुमस् तमांसि सोम योध्या ।
तानि पुनान जङ्घनः ॥

नू नव्यसे नवीयसे सूक्ताय साधया पथः ।
प्रत्नवद् रोचया रुचः ॥

पवमान महि श्रवो गाम् अश्वं रासि वीरवत् ।
सना मेधां सना स्वः ॥