ऋग्वेद · अध्याय 9.001

स्वादिष्ठया मदिष्ठया पवस्व सोम धारया ।
इन्द्राय पातवे सुतः ॥

रक्षोहा विश्वचर्षणिर् अभि योनिम् अयोहतम् ।
द्रुणा सधस्थम् आसदत् ॥

वरिवोधातमो भव मंहिष्ठो वृत्रहन्तमः ।
पर्षि राधो मघोनाम् ॥

अभ्य् अर्ष महानां देवानां वीतिम् अन्धसा ।
अभि वाजम् उत श्रवः ॥

त्वाम् अच्छा चरामसि तद् इद् अर्थं दिवे-दिवे ।
इन्दो त्वे न आशसः ॥

पुनाति ते परिस्रुतं सोमं सूर्यस्य दुहिता ।
वारेण शश्वता तना ॥

तम् ईम् अण्वीः समर्य आ गृभ्णन्ति योषणो दश ।
स्वसारः पार्ये दिवि ॥

तम् ईं हिन्वन्त्य् अग्रुवो धमन्ति बाकुरं दृतिम् ।
त्रिधातु वारणम् मधु ॥

अभी3मम् अघ्न्या उत श्रीणन्ति धेनवः शिशुम् ।
सोमम् इन्द्राय पातवे ॥

अस्येद् इन्द्रो मदेष्व् आ विश्वा वृत्राणि जिघ्नते ।
शूरो मघा च मंहते ॥