ऋग्वेद · अध्याय 8.095

आ त्वा गिरो रथीर् इवास्थुः सुतेषु गिर्वणः ।
अभि त्वा सम् अनूषतेन्द्र वत्सं न मातरः ॥

आ त्वा शुक्रा अचुच्यवुः सुतास इन्द्र गिर्वणः ।
पिबा त्व् अ1स्यान्धस इन्द्र विश्वासु ते हितम् ॥

पिबा सोमम् मदाय कम् इन्द्र श्येनाभृतं सुतम् ।
त्वं हि शश्वतीनाम् पती राजा विशाम् असि ॥

श्रुधी हवं तिरश्च्या इन्द्र यस् त्वा सपर्यति ।
सुवीर्यस्य गोमतो रायस् पूर्धि महाँ असि ॥

इन्द्र यस् ते नवीयसीं गिरम् मन्द्राम् अजीजनत् ।
चिकित्विन्मनसं धियम् प्रत्नाम् ऋतस्य पिप्युषीम् ॥

तम् उ ष्टवाम यं गिर इन्द्रम् उक्थानि वावृधुः ।
पुरूण्य् अस्य पौंस्या सिषासन्तो वनामहे ॥

एतो न्व् इन्द्रं स्तवाम शुद्धं शुद्धेन साम्ना ।
शुद्धैर् उक्थैर् वावृध्वांसं शुद्ध आशीर्वान् ममत्तु ॥

इन्द्र शुद्धो न आ गहि शुद्धः शुद्धाभिर् ऊतिभिः ।
शुद्धो रयिं नि धारय शुद्धो ममद्धि सोम्यः ॥

इन्द्र शुद्धो हि नो रयिं शुद्धो रत्नानि दाशुषे ।
शुद्धो वृत्राणि जिघ्नसे शुद्धो वाजं सिषाससि ॥