ऋग्वेद · अध्याय 8.031

यो यजाति यजात इत् सुनवच् च पचाति च ।
ब्रह्मेद् इन्द्रस्य चाकनत् ॥

पुरोळाशं यो अस्मै सोमं ररत आशिरम् ।
पाद् इत् तं शक्रो अंहसः ॥

तस्य द्युमाँ असद् रथो देवजूतः स शूशुवत् ।
विश्वा वन्वन्न् अमित्रिया ॥

अस्य प्रजावती गृहे ऽसश्चन्ती दिवे-दिवे ।
इळा धेनुमती दुहे ॥

या दम्पती समनसा सुनुत आ च धावतः ।
देवासो नित्ययाशिरा ॥

प्रति प्राशव्याँ इतः सम्यञ्चा बर्हिर् आशाते ।
न ता वाजेषु वायतः ॥

न देवानाम् अपि ह्नुतः सुमतिं न जुगुक्षतः ।
श्रवो बृहद् विवासतः ॥

पुत्रिणा ता कुमारिणा विश्वम् आयुर् व्य् अश्नुतः ।
उभा हिरण्यपेशसा ॥

वीतिहोत्रा कृतद्वसू दशस्यन्तामृताय कम् ।
सम् ऊधो रोमशं हतो देवेषु कृणुतो दुवः ॥

आ शर्म पर्वतानां वृणीमहे नदीनाम् ।
आ विष्णोः सचाभुवः ॥

ऐतु पूषा रयिर् भगः स्वस्ति सर्वधातमः ।
उरुर् अध्वा स्वस्तये ॥

अरमतिर् अनर्वणो विश्वो देवस्य मनसा ।
आदित्यानाम् अनेह इत् ॥

यथा नो मित्रो अर्यमा वरुणः सन्ति गोपाः ।
सुगा ऋतस्य पन्थाः ॥

अग्निं वः पूर्व्यं गिरा देवम् ईळे वसूनाम् ।
सपर्यन्तः पुरुप्रियम् मित्रं न क्षेत्रसाधसम् ॥

मक्षू देववतो रथः शूरो वा पृत्सु कासु चित् ।
देवानां य इन् मनो यजमान इयक्षत्य् अभीद् अयज्वनो भुवत् ॥

न यजमान रिष्यसि न सुन्वान न देवयो ।
देवानां य इन् मनो यजमान इयक्षत्य् अभीद् अयज्वनो भुवत् ॥

नकिष् टं कर्मणा नशन् न प्र योषन् न योषति ।
देवानां य इन् मनो यजमान इयक्षत्य् अभीद् अयज्वनो भुवत् ॥

असद् अत्र सुवीर्यम् उत त्यद् आश्वश्व्यम् ।
देवानां य इन् मनो यजमान इयक्षत्य् अभीद् अयज्वनो भुवत् ॥