ऋग्वेद · अध्याय 7.074

इमा उ वां दिविष्टय उस्रा हवन्ते अश्विना ।
अयं वाम् अह्वे ऽवसे शचीवसू विशं-विशं हि गच्छथः ॥

युवं चित्रं ददथुर् भोजनं नरा चोदेथां सूनृतावते ।
अर्वाग् रथं समनसा नि यच्छतम् पिबतं सोम्यम् मधु ॥

आ यातम् उप भूषतम् मध्वः पिबतम् अश्विना ।
दुग्धम् पयो वृषणा जेन्यावसू मा नो मर्धिष्टम् आ गतम् ॥

अश्वासो ये वाम् उप दाशुषो गृहं युवां दीयन्ति बिभ्रतः ।
मक्षूयुभिर् नरा हयेभिर् अश्विना देवा यातम् अस्मयू ॥

अधा ह यन्तो अश्विना पृक्षः सचन्त सूरयः ।
ता यंसतो मघवद्भ्यो ध्रुवं यशश् छर्दिर् अस्मभ्यं नासत्या ॥

प्र ये ययुर् अवृकासो रथा इव नृपातारो जनानाम् ।
उत स्वेन शवसा शूशुवुर् नर उत क्षियन्ति सुक्षितिम् ॥