ऋग्वेद · अध्याय 6.055

एहि वां विमुचो नपाद् आघृणे सं सचावहै ।
रथीर् ऋतस्य नो भव ॥

रथीतमं कपर्दिनम् ईशानं राधसो महः ।
रायः सखायम् ईमहे ॥

रायो धारास्य् आघृणे वसो राशिर् अजाश्व ।
धीवतो-धीवतः सखा ॥

पूषणं न्व् अ1जाश्वम् उप स्तोषाम वाजिनम् ।
स्वसुर् यो जार उच्यते ॥

मातुर् दिधिषुम् अब्रवं स्वसुर् जारः शृणोतु नः ।
भ्रातेन्द्रस्य सखा मम ॥

आजासः पूषणं रथे निशृम्भास् ते जनश्रियम् ।
देवं वहन्तु बिभ्रतः ॥