ऋग्वेद · अध्याय 6.053

वयम् उ त्वा पथस् पते रथं न वाजसातये ।
धिये पूषन्न् अयुज्महि ॥

अभि नो नर्यं वसु वीरम् प्रयतदक्षिणम् ।
वामं गृहपतिं नय ॥

अदित्सन्तं चिद् आघृणे पूषन् दानाय चोदय ।
पणेश् चिद् वि म्रदा मनः ॥

वि पथो वाजसातये चिनुहि वि मृधो जहि ।
साधन्ताम् उग्र नो धियः ॥

परि तृन्धि पणीनाम् आरया हृदया कवे ।
अथेम् अस्मभ्यं रन्धय ॥

वि पूषन्न् आरया तुद पणेर् इच्छ हृदि प्रियम् ।
अथेम् अस्मभ्यं रन्धय ॥

आ रिख किकिरा कृणु पणीनां हृदया कवे ।
अथेम् अस्मभ्यं रन्धय ॥

याम् पूषन् ब्रह्मचोदनीम् आराम् बिभर्ष्य् आघृणे ।
तया समस्य हृदयम् आ रिख किकिरा कृणु ॥

या ते अष्ट्रा गोओपशाघृणे पशुसाधनी ।
तस्यास् ते सुम्नम् ईमहे ॥

उत नो गोषणिं धियम् अश्वसां वाजसाम् उत ।
नृवत् कृणुहि वीतये ॥