ऋग्वेद · अध्याय 5.014

अग्निं स्तोमेन बोधय समिधानो अमर्त्यम् ।
हव्या देवेषु नो दधत् ॥

तम् अध्वरेष्व् ईळते देवम् मर्ता अमर्त्यम् ।
यजिष्ठम् मानुषे जने ॥

तं हि शश्वन्त ईळते स्रुचा देवं घृतश्चुता ।
अग्निं हव्याय वोळ्हवे ॥

अग्निर् जातो अरोचत घ्नन् दस्यूञ् ज्योतिषा तमः ।
अविन्दद् गा अपः स्वः ॥

अग्निम् ईळेन्यं कविं घृतपृष्ठं सपर्यत ।
वेतु मे शृणवद् धवम् ॥

अग्निं घृतेन वावृधुः स्तोमेभिर् विश्वचर्षणिम् ।
स्वाधीभिर् वचस्युभिः ॥