ऋग्वेद · अध्याय 3.046

युध्मस्य ते वृषभस्य स्वराज उग्रस्य यूनः स्थविरस्य घृष्वेः ।
अजूर्यतो वज्रिणो वीर्या3णीन्द्र श्रुतस्य महतो महानि ॥

महाँ असि महिष वृष्ण्येभिर् धनस्पृद् उग्र सहमानो अन्यान् ।
एको विश्वस्य भुवनस्य राजा स योधया च क्षयया च जनान् ॥

प्र मात्राभी रिरिचे रोचमानः प्र देवेभिर् विश्वतो अप्रतीतः ।
प्र मज्मना दिव इन्द्रः पृथिव्याः प्रोरोर् महो अन्तरिक्षाद् ऋजीषी ॥

उरुं गभीरं जनुषाभ्य् उ1ग्रं विश्वव्यचसम् अवतम् मतीनाम् ।
इन्द्रं सोमासः प्रदिवि सुतासः समुद्रं न स्रवत आ विशन्ति ॥

यं सोमम् इन्द्र पृथिवीद्यावा गर्भं न माता बिभृतस् त्वाया ।
तं ते हिन्वन्ति तम् उ ते मृजन्त्य् अध्वर्यवो वृषभ पातवा उ ॥