ऋग्वेद · अध्याय 3.041

आ तू न इन्द्र मद्र्यग् घुवानः सोमपीतये ।
हरिभ्यां याह्य् अद्रिवः ॥

सत्तो होता न ऋत्वियस् तिस्तिरे बर्हिर् आनुषक् ।
अयुज्रन् प्रातर् अद्रयः ॥

इमा ब्रह्म ब्रह्मवाहः क्रियन्त आ बर्हिः सीद ।
वीहि शूर पुरोळाशम् ॥

रारन्धि सवनेषु ण एषु स्तोमेषु वृत्रहन् ।
उक्थेष्व् इन्द्र गिर्वणः ॥

मतयः सोमपाम् उरुं रिहन्ति शवसस् पतिम् ।
इन्द्रं वत्सं न मातरः ॥

स मन्दस्वा ह्य् अन्धसो राधसे तन्वा महे ।
न स्तोतारं निदे करः ॥

वयम् इन्द्र त्वायवो हविष्मन्तो जरामहे ।
उत त्वम् अस्मयुर् वसो ॥

मारे अस्मद् वि मुमुचो हरिप्रियार्वाङ् याहि ।
इन्द्र स्वधावो मत्स्वेह ॥

अर्वाञ्चं त्वा सुखे रथे वहताम् इन्द्र केशिना ।
घृतस्नू बर्हिर् आसदे ॥