ऋग्वेद · अध्याय 3.013

प्र वो देवायाग्नये बर्हिष्ठम् अर्चास्मै ।
गमद् देवेभिर् आ स नो यजिष्ठो बर्हिर् आ सदत् ॥

ऋतावा यस्य रोदसी दक्षं सचन्त ऊतयः ।
हविष्मन्तस् तम् ईळते तं सनिष्यन्तो ऽवसे ॥

स यन्ता विप्र एषां स यज्ञानाम् अथा हि षः ।
अग्निं तं वो दुवस्यत दाता यो वनिता मघम् ॥

स नः शर्माणि वीतये ऽग्निर् यच्छतु शंतमा ।
यतो नः प्रुष्णवद् वसु दिवि क्षितिभ्यो अप्स्व् आ ॥

दीदिवांसम् अपूर्व्यं वस्वीभिर् अस्य धीतिभिः ।
ऋक्वाणो अग्निम् इन्धते होतारं विश्पतिं विशाम् ॥

उत नो ब्रह्मन्न् अविष उक्थेषु देवहूतमः ।
शं नः शोचा मरुद्वृधो ऽग्ने सहस्रसातमः ॥

नू नो रास्व सहस्रवत् तोकवत् पुष्टिमद् वसु ।
द्युमद् अग्ने सुवीर्यं वर्षिष्ठम् अनुपक्षितम् ॥