ऋग्वेद · अध्याय 2.010

जोहूत्रो अग्निः प्रथमः पितेवेळस् पदे मनुषा यत् समिद्धः ।
श्रियं वसानो अमृतो विचेता मर्मृजेन्यः श्रवस्य1ः स वाजी ॥

श्रूया अग्निश् चित्रभानुर् हवम् मे विश्वाभिर् गीर्भिर् अमृतो विचेताः ।
श्यावा रथं वहतो रोहिता वोतारुषाह चक्रे विभृत्रः ॥

उत्तानायाम् अजनयन् सुषूतम् भुवद् अग्निः पुरुपेशासु गर्भः ।
शिरिणायां चिद् अक्तुना महोभिर् अपरीवृतो वसति प्रचेताः ॥

जिघर्म्य् अग्निं हविषा घृतेन प्रतिक्षियन्तम् भुवनानि विश्वा ।
पृथुं तिरश्चा वयसा बृहन्तं व्यचिष्ठम् अन्नै रभसं दृशानम् ॥

आ विश्वतः प्रत्यञ्चं जिघर्म्य् अरक्षसा मनसा तज् जुषेत ।
मर्यश्रीः स्पृहयद्वर्णो अग्निर् नाभिमृशे तन्वा3 जर्भुराणः ॥

ज्ञेया भागं सहसानो वरेण त्वादूतासो मनुवद् वदेम ।
अनूनम् अग्निं जुह्वा वचस्या मधुपृचं धनसा जोहवीमि ॥