ऋग्वेद · अध्याय 10.145

इमां खनाम्य् ओषधिं वीरुधम् बलवत्तमाम् ।
यया सपत्नीम् बाधते यया संविन्दते पतिम् ॥

उत्तानपर्णे सुभगे देवजूते सहस्वति ।
सपत्नीम् मे परा धम पतिम् मे केवलं कुरु ॥

उत्तराहम् उत्तर उत्तरेद् उत्तराभ्यः ।
अथा सपत्नी या ममाधरा साधराभ्यः ॥

नह्य् अस्या नाम गृभ्णामि नो अस्मिन् रमते जने ।
पराम् एव परावतं सपत्नीं गमयामसि ॥

अहम् अस्मि सहमानाथ त्वम् असि सासहिः ।
उभे सहस्वती भूत्वी सपत्नीम् मे सहावहै ॥

उप ते ऽधां सहमानाम् अभि त्वाधां सहीयसा ।
माम् अनु प्र ते मनो वत्सं गौर् इव धावतु पथा वार् इव धावतु ॥