ऋग्वेद · अध्याय 10.118

अग्ने हंसि न्य् अ1त्रिणं दीद्यन् मर्त्येष्व् आ ।
स्वे क्षये शुचिव्रत ॥

उत् तिष्ठसि स्वाहुतो घृतानि प्रति मोदसे ।
यत् त्वा स्रुचः समस्थिरन् ॥

स आहुतो वि रोचते ऽग्निर् ईळेन्यो गिरा ।
स्रुचा प्रतीकम् अज्यते ॥

घृतेनाग्निः सम् अज्यते मधुप्रतीक आहुतः ।
रोचमानो विभावसुः ॥

जरमाणः सम् इध्यसे देवेभ्यो हव्यवाहन ।
तं त्वा हवन्त मर्त्याः ॥

तम् मर्ता अमर्त्यं घृतेनाग्निं सपर्यत ।
अदाभ्यं गृहपतिम् ॥

अदाभ्येन शोचिषाग्ने रक्षस् त्वं दह ।
गोपा ऋतस्य दीदिहि ॥

स त्वम् अग्ने प्रतीकेन प्रत्य् ओष यातुधान्यः ।
उरुक्षयेषु दीद्यत् ॥

तं त्वा गीर्भिर् उरुक्षया हव्यवाहं सम् ईधिरे ।
यजिष्ठम् मानुषे जने ॥