ऋग्वेद · अध्याय 10.072

देवानां नु वयं जाना प्र वोचाम विपन्यया ।
उक्थेषु शस्यमानेषु यः पश्याद् उत्तरे युगे ॥

ब्रह्मणस् पतिर् एता सं कर्मार इवाधमत् ।
देवानाम् पूर्व्ये युगे ऽसतः सद् अजायत ॥

देवानां युगे प्रथमे ऽसतः सद् अजायत ।
तद् आशा अन्व् अजायन्त तद् उत्तानपदस् परि ॥

भूर् जज्ञ उत्तानपदो भुव आशा अजायन्त ।
अदितेर् दक्षो अजायत दक्षाद् व् अदितिः परि ॥

अदितिर् ह्य् अजनिष्ट दक्ष या दुहिता तव ।
तां देवा अन्व् अजायन्त भद्रा अमृतबन्धवः ॥

यद् देवा अदः सलिले सुसंरब्धा अतिष्ठत ।
अत्रा वो नृत्यताम् इव तीव्रो रेणुर् अपायत ॥

यद् देवा यतयो यथा भुवनान्य् अपिन्वत ।
अत्रा समुद्र आ गूळ्हम् आ सूर्यम् अजभर्तन ॥

अष्टौ पुत्रासो अदितेर् ये जातास् तन्व1स् परि ।
देवाँ उप प्रैत् सप्तभिः परा मार्ताण्डम् आस्यत् ॥

सप्तभिः पुत्रैर् अदितिर् उप प्रैत् पूर्व्यं युगम् ।
प्रजायै मृत्यवे त्वत् पुनर् मार्ताण्डम् आभरत् ॥