ऋग्वेद · अध्याय 1.026

वसिष्वा हि मियेध्य वस्त्राण्य् ऊर्जाम् पते ।
सेमं नो अध्वरं यज ॥

नि नो होता वरेण्यः सदा यविष्ठ मन्मभिः ।
अग्ने दिवित्मता वचः ॥

आ हि ष्मा सूनवे पितापिर् यजत्य् आपये ।
सखा सख्ये वरेण्यः ॥

आ नो बर्ही रिशादसो वरुणो मित्रो अर्यमा ।
सीदन्तु मनुषो यथा ॥

पूर्व्य होतर् अस्य नो मन्दस्व सख्यस्य च ।
इमा उ षु श्रुधी गिरः ॥

यच् चिद् धि शश्वता तना देवं-देवं यजामहे ।
त्वे इद् धूयते हविः ॥

प्रियो नो अस्तु विश्पतिर् होता मन्द्रो वरेण्यः ।
प्रियाः स्वग्नयो वयम् ॥

स्वग्नयो हि वार्यं देवासो दधिरे च नः ।
स्वग्नयो मनामहे ॥

अथा न उभयेषाम् अमृत मर्त्यानाम् ।
मिथः सन्तु प्रशस्तयः ॥

विश्वेभिर् अग्ने अग्निभिर् इमं यज्ञम् इदं वचः ।
चनो धाः सहसो यहो ॥