ऋग्वेद · अध्याय 1.005

आ त्व् एता नि षीदतेन्द्रम् अभि प्र गायत ।
सखायः स्तोमवाहसः ॥

पुरूतमम् पुरूणाम् ईशानं वार्याणाम् ।
इन्द्रं सोमे सचा सुते ॥

स घा नो योग आ भुवत् स राये स पुरंध्याम् ।
गमद् वाजेभिर् आ स नः ॥

यस्य संस्थे न वृण्वते हरी समत्सु शत्रवः ।
तस्मा इन्द्राय गायत ॥

सुतपाव्ने सुता इमे शुचयो यन्ति वीतये ।
सोमासो दध्याशिरः ॥

त्वं सुतस्य पीतये सद्यो वृद्धो अजायथाः ।
इन्द्र ज्यैष्ठ्याय सुक्रतो ॥

आ त्वा विशन्त्व् आशवः सोमास इन्द्र गिर्वणः ।
शं ते सन्तु प्रचेतसे ॥

त्वां स्तोमा अवीवृधन् त्वाम् उक्था शतक्रतो ।
त्वां वर्धन्तु नो गिरः ॥

अक्षितोतिः सनेद् इमं वाजम् इन्द्रः सहस्रिणम् ।
यस्मिन् विश्वानि पौंस्या ॥

मा नो मर्ता अभि द्रुहन् तनूनाम् इन्द्र गिर्वणः ।
ईशानो यवया वधम् ॥