रामायण · अध्याय 7.038

ते प्रयाता महात्मानः पार्थिवाः सर्वतो दिशम्
कम्पयन्तो महीं वीराः स्वपुराणि प्रहृष्टवत्

अक्षौहिणी सहस्रैस् ते समवेतास् त्व् अनेकशः
हृष्टाः प्रतिगताः सर्वे राघवार्थे समागताः

ऊचुश् चैव महीपाला बलदर्पसमन्विताः
न नाम रावणं युद्धे पश्यामः पुरतः स्थितम्

भरतेन वयं पश्चात् समानीता निरर्थकम्
हता हि राक्षसास् तत्र पार्थिवैः स्युर् न संशयः

रामस्य बाहुवीर्येण पालिता लक्ष्मणस्य च
सुखं पारे समुद्रस्य युध्येम विगतज्वराः

एताश् चान्याश् च राजानः कथास् तत्र सहस्रशः
कथयन्तः स्वराष्ट्राणि विविशुस् ते महारथाः

यथापुराणि ते गत्वा रत्नानि विविधानि च
रामाय प्रियकामार्थम् उपहारान् नृपा ददुः

अश्वान् रत्नानि वस्त्राणि हस्तिनश् च मदोत्कटान्
चन्दनानि च दिव्यानि दिव्यान्य् आभरणानि च

भरतो लक्ष्मणश् चैव शत्रुघ्नश् च महारथः
आदाय तानि रत्नानि अयोध्याम् अगमन् पुनः

आगताश् च पुरीं रम्याम् अयोध्यां पुरुषर्षभाः
ददुः सर्वाणि रत्नानि राघवाय महात्मने

प्रतिगृह्य च तत् सर्वं प्रीतियुक्तः स राघवः
सर्वाणि तानि प्रददौ सुग्रीवाय महात्मने

विभीषणाय च ददौ ये चान्ये ऋक्षवानराः
हनूमत्प्रमुखा वीरा राक्षसाश् च महाबलाः

ते सर्वे हृष्टमनसो रामदत्तानि तान्य् अथ
शिरोभिर् धारयाम् आसुर् बाहुभिश् च महाबलाः

पपुश् चैव सुगन्धीनि मधूनि विविधानि च
मांसानि च सुमृष्टानि फलान्य् आस्वादयन्ति च

एवं तेषां निवसतां मासः साग्रो गतस् तदा
मुहूर्तम् इव तत् सर्वं रामभक्त्या समर्थयन्

रेमे रामः स तैः सार्धं वानरैः कामरूपिभिः
राजभिश् च महावीर्यै राक्षसैश् च महाबलैः

एवं तेषां ययौ मासो द्वितीयः शैशिरः सुखम्
वानराणां प्रहृष्टानां राक्षसानां च सर्वशः