रामायण · अध्याय 6.110

उपस्थितं तु तं दृष्ट्वा पुष्पकं पुष्पभूषितम्
अविदूरे स्थितं रामं प्रत्युवाच विभीषणः

स तु बद्धाञ्जलिः प्रह्वो विनीतो राक्षसेश्वरः
अब्रवीत् त्वरयोपेतः किं करोमीति राघवम्

तम् अब्रवीन् महातेजा लक्ष्मणस्योपशृण्वतः
विमृश्य राघवो वाक्यम् इदं स्नेहपुरस्कृतम्

कृतप्रयत्नकर्माणो विभीषण वनौकसः
रत्नैर् अर्थैश् च विविभैर् भूषणैश् चाभिपूजय

सहैभिर् अर्दिता लङ्का निर्जिता राक्षसेश्वर
हृष्टैः प्राणभयं त्यक्त्वा संग्रामेष्व् अनिवर्तिभिः

एवं संमानिताश् चेमे मानार्हा मानद त्वया
भविष्यन्ति कृतज्ञेन निर्वृता हरियूथपाः

त्यागिनं संग्रहीतारं सानुक्रोशं यशस्विनम्
यतस् त्वाम् अवगच्छन्ति ततः संबोधयामि ते

एवम् उक्तस् तु रामेण वानरांस् तान् विभीषणः
रत्नार्थैः संविभागेन सर्वान् एवान्वपूजयत्

ततस् तान् पूजितान् दृष्ट्वा रत्नैर् अर्थैश् च यूथपान्
आरुरोह ततो रामस् तद् विमानम् अनुत्तमम्

अङ्केनादाय वैदेहीं लज्जमानां यशस्विनीम्
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा विक्रान्तेन धनुष्मता

अब्रवीच् च विमानस्थः काकुत्स्थः सर्ववानरान्
सुग्रीवं च महावीर्यं राक्षसं च विभीषणम्

मित्रकार्यं कृतम् इदं भवद्भिर् वानरोत्तमाः
अनुज्ञाता मया सर्वे यथेष्टं प्रतिगच्छत

यत् तु कार्यं वयस्येन सुहृदा वा परंतप
कृतं सुग्रीव तत् सर्वं भवता धर्मभीरुणा
किष्किन्धां प्रतियाह्य् आशु स्वसैन्येनाभिसंवृतः

स्वराज्ये वस लङ्कायां मया दत्ते विभीषण
न त्वां धर्षयितुं शक्ताः सेन्द्रा अपि दिवौकसः

अयोध्यां प्रतियास्यामि राजधानीं पितुर् मम
अभ्यनुज्ञातुम् इच्छामि सर्वान् आमन्त्रयामि वः

एवम् उक्तास् तु रामेण वानरास् ते महाबलाः
ऊचुः प्राञ्जलयो रामं राक्षसश् च विभीषणः
अयोध्यां गन्तुम् इच्छामः सर्वान् नयतु नो भवान्

दृष्ट्वा त्वाम् अभिषेकार्द्रं कौसल्याम् अभिवाद्य च
अचिरेणागमिष्यामः स्वान् गृहान् नृपतेः सुत

एवम् उक्तस् तु धर्मात्मा वानरैः सविभीषणैः
अब्रवीद् राघवः श्रीमान् ससुग्रीवविभीषणान्

प्रियात् प्रियतरं लब्धं यद् अहं ससुहृज्जनः
सर्वैर् भवद्भिः सहितः प्रीतिं लप्स्ये पुरीं गतः

क्षिप्रम् आरोह सुग्रीव विमानं वानरैः सह
त्वम् अध्यारोह सामात्यो राक्षसेन्द्रविभीषण

ततस् तत् पुष्पकं दिव्यं सुग्रीवः सह सेनया
अध्यारोहत् त्वरञ् शीघ्रं सामात्यश् च विभीषणः

तेष्व् आरूढेषु सर्वेषु कौबेरं परमासनम्
राघवेणाभ्यनुज्ञातम् उत्पपात विहायसं

ययौ तेन विमानेन हंसयुक्तेन भास्वता
प्रहृष्टश् च प्रतीतश् च बभौ रामः कुबेरवत्