रामायण · अध्याय 6.035

स तस्य गतिम् अन्विच्छन् राजपुत्रः प्रतापवान्
दिदेशातिबलो रामो दशवानरयूथपान्

द्वौ सुषेणस्य दायादौ नीलं च प्लवगर्षभम्
अङ्गदं वालिपुत्रं च शरभं च तरस्विनम्

विनतं जाम्बवन्तं च सानुप्रस्थं महाबलम्
ऋषभं चर्षभस्कन्धम् आदिदेश परंतपः

ते संप्रहृष्टा हरयो भीमान् उद्यम्य पादपान्
आकाशं विविशुः सर्वे मार्गामाणा दिशो दश

तेषां वेगवतां वेगम् इषुभिर् वेगवत्तरैः
अस्त्रवित् परमास्त्रेण वारयाम् आस रावणिः

तं भीमवेगा हरयो नाराचैः क्षतविक्षताः
अन्धकारे न ददृशुर् मेघैः सूर्यम् इवावृतम्

रामलक्ष्मणयोर् एव सर्वमर्मभिदः शरान्
भृशम् आवेशयाम् आस रावणिः समितिंजयः

निरन्तरशरीरौ तु भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ
क्रुद्धेनेन्द्रजिता वीरौ पन्नगैः शरतां गतैः

तयोः क्षतजमार्गेण सुस्राव रुधिरं बहु
ताव् उभौ च प्रकाशेते पुष्पिताव् इव किंशुकौ

ततः पर्यन्तरक्ताक्षो भिन्नाञ्जनचयोपमः
रावणिर् भ्रातरौ वाक्यम् अन्तर्धानगतो ऽब्रवीत्

युध्यमानम् अनालक्ष्यं शक्रो ऽपि त्रिदशेश्वरः
द्रष्टुम् आसादितुं वापि न शक्तः किं पुनर् युवाम्

प्रावृताव् इषुजालेन राघवौ कङ्कपत्रिणा
एष रोषपरीतात्मा नयामि यमसादनम्

एवम् उक्त्वा तु धर्मज्ञौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ
निर्बिभेद शितैर् बाणैः प्रजहर्ष ननाद च

भिन्नाञ्जनचयश्यामो विस्फार्य विपुलं धनुः
भूयो भूयः शरान् घोरान् विससर्ज महामृधे

ततो मर्मसु मर्मज्ञो मज्जयन् निशिताञ् शरान्
रामलक्ष्मणयोर् वीरो ननाद च मुहुर् मुहुः

बद्धौ तु शरबन्धेन ताव् उभौ रणमूर्धनि
निमेषान्तरमात्रेण न शेकतुर् उदीक्षितुम्

ततो विभिन्नसर्वाङ्गौ शरशल्याचिताव् उभौ
ध्वजाव् इव महेन्द्रस्य रज्जुमुक्तौ प्रकम्पितौ

तौ संप्रचलितौ वीरौ मर्मभेदेन कर्शितौ
निपेततुर् महेष्वासौ जगत्यां जगतीपती

तौ वीरशयने वीरौ शयानौ रुधिरोक्षितौ
शरवेष्टितसर्वाङ्गाव् आर्तौ परमपीडितौ

न ह्य् अविद्धं तयोर् गात्रं बभूवाङ्गुलम् अन्तरम्
नानिर्भिन्नं न चास्तब्धम् आ कराग्राद् अजिह्मगैः

तौ तु क्रूरेण निहतौ रक्षसा कामरूपिणा
असृक्सुस्रुवतुस् तीव्रं जलं प्रस्रवणाव् इव

पपात प्रथमं रामो विद्धो मर्मसु मार्गणैः
क्रोधाद् इन्द्रजिता येन पुरा शक्रो विनिर्जितः

नारचैर् अर्धनाराचैर् भल्लैर् अञ्जलिकैर् अपि
विव्याध वत्सदन्तैश् च सिंहदंष्ट्रैः क्षुरैस् तथा

स वीरशयने शिश्ये विज्यम् आदाय कार्मुकम्
भिन्नमुष्टिपरीणाहं त्रिणतं रुक्मभूषितम्

बाणपातान्तरे रामं पतितं पुरुषर्षभम्
स तत्र लक्ष्मणो दृष्ट्वा निराशो जीविते ऽभवत्

बद्धौ तु वीरौ पतितौ शयानौ तौ वानराः संपरिवार्य तस्थुः
समागता वायुसुतप्रमुख्या विषदम् आर्ताः परमं च जग्मुः