रामायण · अध्याय 5.058

तस्य तद् वचनं श्रुत्वा वालिसूनुर् अभाषत
जाम्बवत्प्रमुखान् सर्वान् अनुज्ञाप्य महाकपीन्

अस्मिन्न् एवंगते कार्ये भवतां च निवेदिते
न्याय्यं स्म सह वैदेह्या द्रष्टुं तौ पार्थिवात्मजौ

अहम् एको ऽपि पर्याप्तः सराक्षसगणां पुरीम्
तां लङ्कां तरसा हन्तुं रावणं च महाबलम्

किं पुनः सहितो वीरैर् बलवद्भिः कृतात्मभिः
कृतास्त्रैः प्लवगैः शक्तैर् भवद्भिर् विजयैषिभिः

अहं तु रावणं युद्धे ससैन्यं सपुरःसरम्
सपुत्रं विधमिष्यामि सहोदरयुतं युधि

ब्राह्मम् ऐन्द्रं च रौद्रं च वायव्यं वारुणं तथा
यदि शक्रजितो ऽस्त्राणि दुर्निरीक्ष्याणि संयुगे
तान्य् अहं विधमिष्यामि निहनिष्यामि राक्षसान्

भवताम् अभ्यनुज्ञातो विक्रमो मे रुणद्धि तम्

मयातुला विसृष्टा हि शैलवृष्टिर् निरन्तरा
देवान् अपि रणे हन्यात् किं पुनस् तान् निशाचरान्

सागरो ऽप्य् अतियाद् वेलां मन्दरः प्रचलेद् अपि
न जाम्बवन्तं समरे कम्पयेद् अरिवाहिनी

सर्वराक्षससंघानां राक्षसा ये च पूर्वकाः
अलम् एको विनाशाय वीरो वायुसुतः कपिः

पनसस्योरुवेगेन नीलस्य च महात्मनः
मन्दरो ऽप्य् अवशीर्येत किं पुनर् युधि राक्षसाः

सदेवासुरयुद्धेषु गन्धर्वोरगपक्षिषु
मैन्दस्य प्रतियोद्धारं शंसत द्विविदस्य वा

अश्विपुत्रौ महावेगाव् एतौ प्लवगसत्तमौ
पितामहवरोत्सेकात् परमं दर्पम् आस्थितौ

अश्विनोर् माननार्थं हि सर्वलोकपितामहः
सर्वावध्यत्वम् अतुलम् अनयोर् दत्तवान् पुरा

वरोत्सेकेन मत्तौ च प्रमथ्य महतीं चमूम्
सुराणाम् अमृतं वीरौ पीतवन्तौ प्लवंगमौ

एताव् एव हि संक्रुद्धौ सवाजिरथकुञ्जराम्
लङ्कां नाशयितुं शक्तौ सर्वे तिष्ठन्तु वानराः

अयुक्तं तु विना देवीं दृष्टबद्भिः प्लवंगमाः
समीपं गन्तुम् अस्माभी राघवस्य महात्मनः

दृष्टा देवी न चानीता इति तत्र निवेदनम्
अयुक्तम् इव पश्यामि भवद्भिः ख्यातविक्रमैः

न हि वः प्लवते कश् चिन् नापि कश् चित् पराक्रमे
तुल्यः सामरदैत्येषु लोकेषु हरिसत्तमाः

तेष्व् एवं हतवीरेषु राक्षसेषु हनूमता
किम् अन्यद् अत्र कर्तव्यं गृहीत्वा याम जानकीम्

तम् एवं कृतसंकल्पं जाम्बवान् हरिसत्तमः
उवाच परमप्रीतो वाक्यम् अर्थवद् अर्थवित्

न तावद् एषा मतिर् अक्षमा नो यथा भवान् पश्यति राजपुत्र
यथा तु रामस्य मतिर् निविष्टा तथा भवान् पश्यतु कार्यसिद्धिम्