रामायण · अध्याय 4.053

तथा ब्रुवति तारे तु ताराधिपतिवर्चसि
अथ मेने हृतं राज्यं हनुमान् अङ्गदेन तत्

बुद्ध्या ह्य् अष्टाङ्गया युक्तं चतुर्बलसमन्वितम्
चतुर्दशगुणं मेने हनुमान् वालिनः सुतम्

आपूर्यमाणं शश्वच् च तेजोबलपराक्रमैः
शशिनं शुक्लपक्षादौ वर्धमानम् इव श्रिया

बृहस्पतिसमं बुद्ध्या विक्रमे सदृशं पितुः
शुश्रूषमाणं तारस्य शुक्रस्येव पुरंदरम्

भर्तुर् अर्थे परिश्रान्तं सर्वशास्त्रविशारदम्
अभिसंधातुम् आरेभे हनुमान् अङ्गदं ततः

स चतुर्णाम् उपायानां तृतीयम् उपवर्णयन्
भेदयाम् आस तान् सर्वान् वानरान् वाक्यसंपदा

तेषु सर्वेषु भिन्नेषु ततो ऽभीषयद् अङ्गदम्
भीषणैर् बहुभिर् वाक्यैः कोपोपायसमन्वितैः

त्वं समर्थतरः पित्रा युद्धे तारेय वै धुरम्
दृढं धारयितुं शक्तः कपिराज्यं यथा पिता

नित्यम् अस्थिरचित्ता हि कपयो हरिपुंगव
नाज्ञाप्यं विषहिष्यन्ति पुत्रदारान् विना त्वया

त्वां नैते ह्य् अनुयुञ्जेयुः प्रत्यक्षं प्रवदामि ते
यथायं जाम्बवान् नीलः सुहोत्रश् च महाकपिः

न ह्य् अहं त इमे सर्वे सामदानादिभिर् गुणैः
दण्डेन न त्वया शक्याः सुग्रीवाद् अपकर्षितुम्

विगृह्यासनम् अप्य् आहुर् दुर्बलेन बलीयसः
आत्मरक्षाकरस् तस्मान् न विगृह्णीत दुर्बलः

यां चेमां मन्यसे धात्रीम् एतद् बिलम् इति श्रुतम्
एतल् लक्ष्मणबाणानाम् ईषत्कार्यं विदारणे

स्वल्पं हि कृतम् इन्द्रेण क्षिपता ह्य् अशनिं पुरा
लक्ष्मणो निशितैर् बाणैर् भिन्द्यात् पत्रपुटं यथा
लक्ष्मणस्य च नाराचा बहवः सन्ति तद्विधाः

अवस्थाने यदैव त्वम् आसिष्यसि परंतप
तदैव हरयः सर्वे त्यक्ष्यन्ति कृतनिश्चयाः

स्मरन्तः पुत्रदाराणां नित्योद्विग्ना बुभुक्षिताः
खेदिता दुःखशय्याभिस् त्वां करिष्यन्ति पृष्ठतः

स त्वं हीनः सुहृद्भिश् च हितकामैश् च बन्धुभिः
तृणाद् अपि भृशोद्विग्नः स्पन्दमानाद् भविष्यसि

न च जातु न हिंस्युस् त्वां घोरा लक्ष्मणसायकाः
अपवृत्तं जिघांसन्तो महावेगा दुरासदाः

अस्माभिस् तु गतं सार्धं विनीतवद् उपस्थितम्
आनुपूर्व्यात् तु सुग्रीवो राज्ये त्वां स्थापयिष्यति

धर्मकामः पितृव्यस् ते प्रीतिकामो दृढव्रतः
शुचिः सत्यप्रतिज्ञश् च ना त्वां जातु जिघांसति

प्रियकामश् च ते मातुस् तदर्थं चास्य जीवितम्
तस्यापत्यं च नास्त्य् अन्यत् तस्माद् अङ्गद गम्यताम्