રામાયણ · અધ્યાય 4.053

તથા બ્રુવતિ તારે તુ તારાધિપતિવર્ચસિ
અથ મેને હૃતં રાજ્યં હનુમાન્ અઙ્ગદેન તત્

બુદ્ધ્યા હ્ય્ અષ્ટાઙ્ગયા યુક્તં ચતુર્બલસમન્વિતમ્
ચતુર્દશગુણં મેને હનુમાન્ વાલિનઃ સુતમ્

આપૂર્યમાણં શશ્વચ્ ચ તેજોબલપરાક્રમૈઃ
શશિનં શુક્લપક્ષાદૌ વર્ધમાનમ્ ઇવ શ્રિયા

બૃહસ્પતિસમં બુદ્ધ્યા વિક્રમે સદૃશં પિતુઃ
શુશ્રૂષમાણં તારસ્ય શુક્રસ્યેવ પુરંદરમ્

ભર્તુર્ અર્થે પરિશ્રાન્તં સર્વશાસ્ત્રવિશારદમ્
અભિસંધાતુમ્ આરેભે હનુમાન્ અઙ્ગદં તતઃ

સ ચતુર્ણામ્ ઉપાયાનાં તૃતીયમ્ ઉપવર્ણયન્
ભેદયામ્ આસ તાન્ સર્વાન્ વાનરાન્ વાક્યસંપદા

તેષુ સર્વેષુ ભિન્નેષુ તતો ઽભીષયદ્ અઙ્ગદમ્
ભીષણૈર્ બહુભિર્ વાક્યૈઃ કોપોપાયસમન્વિતૈઃ

ત્વં સમર્થતરઃ પિત્રા યુદ્ધે તારેય વૈ ધુરમ્
દૃઢં ધારયિતું શક્તઃ કપિરાજ્યં યથા પિતા

નિત્યમ્ અસ્થિરચિત્તા હિ કપયો હરિપુંગવ
નાજ્ઞાપ્યં વિષહિષ્યન્તિ પુત્રદારાન્ વિના ત્વયા

ત્વાં નૈતે હ્ય્ અનુયુઞ્જેયુઃ પ્રત્યક્ષં પ્રવદામિ તે
યથાયં જામ્બવાન્ નીલઃ સુહોત્રશ્ ચ મહાકપિઃ

ન હ્ય્ અહં ત ઇમે સર્વે સામદાનાદિભિર્ ગુણૈઃ
દણ્ડેન ન ત્વયા શક્યાઃ સુગ્રીવાદ્ અપકર્ષિતુમ્

વિગૃહ્યાસનમ્ અપ્ય્ આહુર્ દુર્બલેન બલીયસઃ
આત્મરક્ષાકરસ્ તસ્માન્ ન વિગૃહ્ણીત દુર્બલઃ

યાં ચેમાં મન્યસે ધાત્રીમ્ એતદ્ બિલમ્ ઇતિ શ્રુતમ્
એતલ્ લક્ષ્મણબાણાનામ્ ઈષત્કાર્યં વિદારણે

સ્વલ્પં હિ કૃતમ્ ઇન્દ્રેણ ક્ષિપતા હ્ય્ અશનિં પુરા
લક્ષ્મણો નિશિતૈર્ બાણૈર્ ભિન્દ્યાત્ પત્રપુટં યથા
લક્ષ્મણસ્ય ચ નારાચા બહવઃ સન્તિ તદ્વિધાઃ

અવસ્થાને યદૈવ ત્વમ્ આસિષ્યસિ પરંતપ
તદૈવ હરયઃ સર્વે ત્યક્ષ્યન્તિ કૃતનિશ્ચયાઃ

સ્મરન્તઃ પુત્રદારાણાં નિત્યોદ્વિગ્ના બુભુક્ષિતાઃ
ખેદિતા દુઃખશય્યાભિસ્ ત્વાં કરિષ્યન્તિ પૃષ્ઠતઃ

સ ત્વં હીનઃ સુહૃદ્ભિશ્ ચ હિતકામૈશ્ ચ બન્ધુભિઃ
તૃણાદ્ અપિ ભૃશોદ્વિગ્નઃ સ્પન્દમાનાદ્ ભવિષ્યસિ

ન ચ જાતુ ન હિંસ્યુસ્ ત્વાં ઘોરા લક્ષ્મણસાયકાઃ
અપવૃત્તં જિઘાંસન્તો મહાવેગા દુરાસદાઃ

અસ્માભિસ્ તુ ગતં સાર્ધં વિનીતવદ્ ઉપસ્થિતમ્
આનુપૂર્વ્યાત્ તુ સુગ્રીવો રાજ્યે ત્વાં સ્થાપયિષ્યતિ

ધર્મકામઃ પિતૃવ્યસ્ તે પ્રીતિકામો દૃઢવ્રતઃ
શુચિઃ સત્યપ્રતિજ્ઞશ્ ચ ના ત્વાં જાતુ જિઘાંસતિ

પ્રિયકામશ્ ચ તે માતુસ્ તદર્થં ચાસ્ય જીવિતમ્
તસ્યાપત્યં ચ નાસ્ત્ય્ અન્યત્ તસ્માદ્ અઙ્ગદ ગમ્યતામ્