भाषा

ENहिગુ
ग्रंथ पाठ

रामायण · अध्याय 4.026

4.026.001

अभिषिक्ते तु सुग्रीवे प्रविष्टे वानरे गुहाम्
आजगाम सह भ्रात्रा रामः प्रस्रवणं गिरिम्

4.026.002

शार्दूलमृगसंघुष्टं सिंहैर् भीमरवैर् वृतम्
नानागुल्मलतागूढं बहुपादपसंकुलम्

4.026.003

ऋक्षवानरगोपुच्छैर् मार्जारैश् च निषेवितम्
मेघराशिनिभं शैलं नित्यं शुचिजलाश्रयम्

4.026.004

तस्य शैलस्य शिखरे महतीम् आयतां गुहाम्
प्रत्यगृह्णत वासार्थं रामः सौमित्रिणा सह

4.026.005

अवसत् तत्र धर्मात्मा राघवः सहलक्ष्मणः
बहुदृश्यदरीकुञ्जे तस्मिन् प्रस्रवणे गिरौ

4.026.006

सुसुखे ऽपि बहुद्रव्ये तस्मिन् हि धरणीधरे
वसतस् तस्य रामस्य रतिर् अल्पापि नाभवत्
हृतां हि भार्यां स्मरतः प्राणेभ्यो ऽपि गरीयसीम्

4.026.007

उदयाभ्युदितं दृष्ट्वा शशाङ्कं च विशेषतः
आविवेश न तं निद्रा निशासु शयनं गतम्

4.026.008

तत् समुत्थेन शोकेन बाष्पोपहतचेतसं
तं शोचमानं काकुत्स्थं नित्यं शोकपरायणम्
तुल्यदुःखो ऽब्रवीद् भ्राता लक्ष्मणो ऽनुनयन् वचः

4.026.009

अलं वीर व्यथां गत्वा न त्वं शोचितुम् अर्हसि
शोचतो ह्य् अवसीदन्ति सर्वार्था विदितं हि ते

4.026.010

भवान् क्रियापरो लोके भवान् देवपरायणः
आस्तिको धर्मशीलश् च व्यवसायी च राघव

4.026.011

न ह्य् अव्यवसितः शत्रुं राक्षसं तं विशेषतः
समर्थस् त्वं रणे हन्तुं विक्रमैर् जिह्मकारिणम्

4.026.012

समुन्मूलय शोकं त्वं व्यवसायं स्थिरं कुरु
ततः सपरिवारं तं निर्मूलं कुरु राक्षसं

4.026.013

पृथिवीम् अपि काकुत्स्थ ससागरवनाचलाम्
परिवर्तयितुं शक्तः किम् अङ्ग पुन रावणम्

4.026.014

अहं तु खलु ते वीर्यं प्रसुप्तं प्रतिबोधये
दीप्तैर् आहुतिभिः काले भस्मच् छन्नम् इवानलम्

4.026.015

लक्ष्मणस्य तु तद् वाक्यं प्रतिपूज्य हितं शुभम्
राघवः सुहृदं स्निग्धम् इदं वचनम् अब्रवीत्

4.026.016

वाच्यं यद् अनुरक्तेन स्निग्धेन च हितेन च
सत्यविक्रम युक्तेन तद् उक्तं लक्ष्मण त्वया

4.026.017

एष शोकः परित्यक्तः सर्वकार्यावसादकः
विक्रमेष्व् अप्रतिहतं तेजः प्रोत्साहयाम्य् अहम्

4.026.018

शरत्कालं प्रतीक्षे ऽहम् इयं प्रावृड् उपस्थिता
ततः सराष्ट्रं सगणं राक्षसं तं निहन्म्य् अहम्

4.026.019

तस्य तद् वचनं श्रुत्वा हृष्टो रामस्य लक्ष्मणः
पुनर् एवाब्रवीद् वाक्यं सौमित्रिर् मित्रनन्दनः

4.026.020

एतत् ते सदृशं वाक्यम् उक्तं शत्रुनिबर्हण
इदानीम् असि काकुत्स्थ प्रकृतिं स्वाम् उपागतः

4.026.021

विज्ञाय ह्य् आत्मनो वीर्यं तथ्यं भवितुम् अर्हसि
एतत् सदृशम् उक्तं ते श्रुतस्याभिजनस्य च

4.026.022

तस्मात् पुरुषशार्दूल चिन्तयञ् शत्रुनिग्रहम्
वर्षारात्रम् अनुप्राप्तम् अतिक्रामय राघव

4.026.023

नियम्य कोपं प्रतिपाल्यतां शरत् क्षमस्व मासांश् चतुरो मया सह
वसाचले ऽस्मिन् मृगराजसेविते संवर्धयञ् शत्रुवधे समुद्यतः

मूल पाठ: Rāmāyaṇa · Edition: John Smith's Rāmāyaṇa-Page (last comparison: 2020-04-16) · Data entry Muneo Tokunaga · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0

Esc