रामायण · अध्याय 1.072

यस्मिंस् तु दिवसे राजा चक्रे गोदानम् उत्तमम्
तस्मिंस् तु दिवसे शूरो युधाजित् समुपेयिवान्

पुत्रः केकयराजस्य साक्षाद् भरतमातुलः
दृष्ट्वा पृष्ट्वा च कुशलं राजानम् इदम् अब्रवीत्

केकयाधिपती राजा स्नेहात् कुशलम् अब्रवीत्
येषां कुशलकामो ऽसि तेषां संप्रत्य् अनामयम्

स्वस्रीयं मम राजेन्द्र द्रष्टुकामो महीपते
तदर्थम् उपयातो ऽहम् अयोध्यां रघुनन्दन

श्रुत्वा त्व् अहम् अयोध्यायां विवाहार्थं तवात्मजान्
मिथिलाम् उपयातास् तु त्वया सह महीपते
त्वरयाभ्युपयातो ऽहं द्रष्टुकामः स्वसुः सुतम्

अथ राजा दशरथः प्रियातिथिम् उपस्थिम
दृष्ट्वा परमसत्कारैः पूजार्हं समपूजयत्

ततस् ताम् उषितो रात्रिं सह पुत्रैर् महात्मभिः
ऋषींस् तदा पुरस्कृत्य यज्ञवाटम् उपागमत्

युक्ते मुहूर्ते विजये सर्वाभरणभूषितैः
भ्रातृभिः सहितो रामः कृतकौतुकमङ्गलः
वसिष्ठं पुरतः कृत्वा महर्षीन् अपरान् अपि

वसिष्ठो भगवान् एत्य वैदेहम् इदम् अब्रवीत्

राजा दशरथो राजन् कृतकौतुकमङ्गलैः
पुत्रैर् नरवरश्रेष्ठ दातारम् अभिकाङ्क्षते

दातृप्रतिग्रहीतृभ्यां सर्वार्थाः प्रभवन्ति हि
स्वधर्मं प्रतिपद्यस्व कृत्वा वैवाह्यम् उत्तमम्

इत्य् उक्तः परमोदारो वसिष्ठेन महात्मना
प्रत्युवाच महातेजा वाक्यं परमधर्मवित्

कः स्थितः प्रतिहारो मे कस्याज्ञा संप्रतीक्ष्यते
स्वगृहे को विचारो ऽस्ति यथा राज्यम् इदं तव

कृतकौतुकसर्वस्वा वेदिमूलम् उपागताः
मम कन्या मुनिश्रेष्ठ दीप्ता वह्नेर् इवार्चिषः

सज्जो ऽहं त्वत्प्रतीक्षो ऽस्मि वेद्याम् अस्यां प्रतिष्ठितः
अविघ्नं कुरुतां राजा किमर्थं हि विलम्ब्यते

तद्वाक्यं जनकेनोक्तं श्रुत्वा दशरथस् तदा
प्रवेशयाम् आस सुतान् सर्वान् ऋषिगणान् अपि

अब्रवीज् जनको राजा कौसल्यानन्दवर्धनम्
इयं सीता मम सुता सहधर्मचरी तव
प्रतीच्छ चैनां भद्रं ते पाणिं गृह्णीष्व पाणिना

लक्ष्मणागच्छ भद्रं ते ऊर्मिलाम् उद्यतां मया
प्रतीच्छ पाणिं गृह्णीष्व मा भूत् कालस्य पर्ययः

तम् एवम् उक्त्वा जनको भरतं चाभ्यभाषत
गृहाण पाणिं माण्डव्याः पाणिना रघुनन्दन

शत्रुघ्नं चापि धर्मात्मा अब्रवीज् जनकेश्वरः
श्रुतकीर्त्या महाबाहो पाणिं गृह्णीष्व पाणिना

सर्वे भवन्तः संयाश् च सर्वे सुचरितव्रताः
पत्नीभिः सन्तु काकुत्स्था मा भूत् कालस्य पर्ययः

जनकस्य वचः श्रुत्वा पाणीन् पाणिभिर् अस्पृशन्
चत्वारस् ते चतसृणां वसिष्ठस्य मते स्थिताः

अग्निं प्रदक्षिणं कृत्वा वेदिं राजानम् एव च
ऋषींश् चैव महात्मानः सह भार्या रघूत्तमाः
यथोक्तेन तथा चक्रुर् विवाहं विधिपूर्वकम्

पुष्पवृष्टिर् महत्य् आसीद् अन्तरिक्षात् सुभास्वरा
दिव्यदुन्दुभिनिर्घोषैर् गीतवादित्रनिस्वनैः

ननृतुश् चाप्सरःसंघा गन्धर्वाश् च जगुः कलम्
विवाहे रघुमुख्यानां तद् अद्भुतम् इवाभवत्

ईदृशे वर्तमाने तु तूर्योद्घुष्टनिनादिते
त्रिर् अग्निं ते परिक्रम्य ऊहुर् भार्या महौजसः

अथोपकार्यां जग्मुस् ते सदारा रघुनन्दनः
राजाप्य् अनुययौ पश्यन् सर्षिसंघः सबान्धवः