भाषा

ENहिગુ
ग्रंथ पाठ

रामायण · अध्याय 1.057

1.057.001

ततस् त्रिशङ्कोर् वचनं श्रुत्वा क्रोधसमन्वितम्
ऋषिपुत्रशतं राम राजानम् इदम् अब्रवीत्

1.057.002

प्रत्याख्यातो ऽसि दुर्बुद्धे गुरुणा सत्यवादिना
तं कथं समतिक्रम्य शाखान्तरम् उपेयिवान्

1.057.003

इक्ष्वाकूणां हि सर्वेषां पुरोधाः परमा गतिः
न चातिक्रमितुं शक्यं वचनं सत्यवादिनः

1.057.004

अशक्यम् इति चोवाच वसिष्ठो भगवान् ऋषिः
तं वयं वै समाहर्तुं क्रतुं शक्ताः कथं तव

1.057.005

बालिशस् त्वं नरश्रेष्ठ गम्यतां स्वपुरं पुनः
याजने भगवाञ् शक्तस् त्रैलोक्यस्यापि पार्थिव

1.057.006

तेषां तद् वचनं श्रुत्वा क्रोधपर्याकुलाक्षरम्
स राजा पुनर् एवैतान् इदं वचनम् अब्रवीत्

1.057.007

प्रत्याख्यातो ऽस्मि गुरुणा गुरुपुत्रैस् तथैव च
अन्यां गतिं गमिष्यामि स्वस्ति वो ऽस्तु तपोधनाः

1.057.008

ऋषिपुत्रास् तु तच् छ्रुत्वा वाक्यं घोराभिसंहितम्
शेपुः परमसंक्रुद्धाश् चण्डालत्वं गमिष्यसि
एवम् उक्त्वा महात्मानो विविशुस् ते स्वम् आश्रमम्

1.057.009

अथ रात्र्यां व्यतीतायां राजा चण्डालतां गतः
नीलवस्त्रधरो नीलः परुषो ध्वस्तमूर्धजः
चित्यमाल्यानुलेपश् च आयसाभरणो ऽभवत्

1.057.010

तं दृष्ट्वा मन्त्रिणः सर्वे त्यक्त्वा चण्डालरूपिणम्
प्राद्रवन् सहिता राम पौरा ये ऽस्यानुगामिनः

1.057.011

एको हि राजा काकुत्स्थ जगाम परमात्मवान्
दह्यमानो दिवारात्रं विश्वामित्रं तपोधनम्

1.057.012

विश्वामित्रस् तु तं दृष्ट्वा राजानं विफलीकृतम्
चण्डालरूपिणं राम मुनिः कारुण्यम् आगतः

1.057.013

कारुण्यात् स महातेजा वाक्यं परम धार्मिकः
इदं जगाद भद्रं ते राजानं घोरदर्शनम्

1.057.014

किम् आगमनकार्यं ते राजपुत्र महाबल
अयोध्याधिपते वीर शापाच् चण्डालतां गतः

1.057.015

अथ तद् वाक्यम् आकर्ण्य राजा चण्डालतां गतः
अब्रवीत् प्राञ्जलिर् वाक्यं वाक्यज्ञो वाक्यकोविदम्

1.057.016

प्रत्याख्यातो ऽस्मि गुरुणा गुरुपुत्रैस् तथैव च
अनवाप्यैव तं कामं मया प्राप्तो विपर्ययः

1.057.017

सशरीरो दिवं यायाम् इति मे सौम्यदर्शनम्
मया चेष्टं क्रतुशतं तच् च नावाप्यते फलम्

1.057.018

अनृतं नोक्त पूर्वं मे न च वक्ष्ये कदा चन
कृच्छ्रेष्व् अपि गतः सौम्य क्षत्रधर्मेण ते शपे

1.057.019

यज्ञैर् बहुविधैर् इष्टं प्रजा धर्मेण पालिताः
गुरवश् च महात्मानः शीलवृत्तेन तोषिताः

1.057.020

धर्मे प्रयतमानस्य यज्ञं चाहर्तुम् इच्छतः
परितोषं न गच्छन्ति गुरवो मुनिपुंगव

1.057.021

दैवम् एव परं मन्ये पौरुषं तु निरर्थकम्
दैवेनाक्रम्यते सर्वं दैवं हि परमा गतिः

1.057.022

तस्य मे परमार्तस्य प्रसादम् अभिकाङ्क्षतः
कर्तुम् अर्हसि भद्रं ते दैवोपहतकर्मणः

1.057.023

नान्यां गतिं गमिष्यामि नान्यः शरणम् अस्ति मे
दैवं पुरुषकारेण निवर्तयितुम् अर्हसि

मूल पाठ: Rāmāyaṇa · Edition: John Smith's Rāmāyaṇa-Page (last comparison: 2020-04-16) · Data entry Muneo Tokunaga · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0

Esc