पतंजलि योगसूत्र · अध्याय 3

देशबन्धश् चित्तस्य धारणा

तत्र प्रत्ययैकतानता ध्यानम्

तद् एवार्थमात्रनिर्भासं स्वरूपशून्यम् इव समाधिः

त्रयम् एकत्र संयमः

तज्जयात् प्रज्ञालोकः

तस्य भूमिषु विनियोगः

त्रयम् अन्तरङ्गं पूर्वेभ्यः

तद् अपि बहिरङ्गं निर्बीजस्य

व्युत्थाननिरोधसंस्कारयोर् अभिभवप्रादुर्भावौ निरोधक्षणचित्तान्वयो निरोधपरिणामः

तस्य प्रशान्तवाहिता संस्कारात्

सर्वार्थतैकाग्रतयोः क्षयोदयौ चित्तस्य समाधिपरिणामः

ततः पुनः शान्तोदितौ तुल्यप्रत्ययौ चित्तस्यैकाग्रतापरिणामः

एतेन भूतेन्द्रियेषु धर्मलक्षणावस्थापरिणामा व्याख्याताः

शान्तोदिताव्यपदेश्यधर्मानुपाती धर्मी

क्रमान्यत्वं परिणामान्यत्वे हेतुः

परिणामत्रयसंयमाद् अतीतानागतज्ञानम्

शब्दार्थप्रत्ययानाम् इतरेतराध्यासात् संकरस् तत्प्रविभागसंयमात् सर्वभूतरुतज्ञानम्

संस्कारसाक्षात्करणात् पूर्वजातिज्ञानम्

प्रत्ययस्य परचित्तज्ञानम्

न च तत् सालम्बनं तस्याविषयीभूतत्वात्

कायरूपसंयमात् तद्ग्राह्यशक्तिस्तम्भे चक्षुःप्रकाशासंप्रयोगे ऽन्तर्धानम्

सोपक्रमं निरुपक्रमं च कर्म तत्संयमाद् अपरान्तज्ञानम् अरिष्टेभ्यो वा

मैत्र्यादिषु बलानि

बलेषु हस्तिबलादीनि

प्रवृत्त्यालोकन्यासात् सूक्ष्मव्यवहितविप्रकृष्टज्ञानम्

भुवनज्ञानं सूर्ये संयमात्

चन्द्रे ताराव्यूहज्ञानम्

ध्रुवे तद्गतिज्ञानम्

नाभिचक्रे कायव्यूहज्ञानम्

कण्ठकूपे क्षुत्पिपासानिवृत्तिः

कूर्मनाड्यां स्थैर्यम्

मूर्धज्योतिषि सिद्धदर्शनम्

प्रातिभाद् वा सर्वम्

हृदये चित्तसंवित्

सत्त्वपुरुषयोर् अत्यन्तासंकीर्णयोः प्रत्ययाविशेषो भोगः परार्थात् स्वार्थसंयमात् पुरुषज्ञानम्

ततः प्रातिभश्रावणवेदनादर्शास्वादवार्ता जायन्ते

ते समाधाव् उपसर्गा व्युत्थाने सिद्धयः

बन्धकारणशैथिल्यात् प्रचारसंवेदनाच् च चित्तस्य परशरीरावेशः

उदानजयाज् जलपङ्ककण्टकादिष्व् असङ्ग उत्क्रान्तिश् च

समानजयाज् ज्वलनम्

श्रोत्राकाशयोः संबन्धसंयमाद् दिव्यं श्रोत्रम्

कायाकाशयोः संबन्धसंयमाल् लघुतूलसमापत्तेश् चाकाशगमनम्

बहिर् अकल्पिता वृत्तिर् महाविदेहा ततः प्रकाशावरणक्षयः

स्थूलस्वरूपसूक्ष्मान्वयार्थवत्त्वसंयमाद् भूतजयः

ततो ऽणिमादिप्रादुर्भावः कायसंपत् तद्धर्मानभिघातश् च

रूपलावण्यबलवज्रसंहननत्वानि कायसंपत्

ग्रहणस्वरूपास्मितान्वयार्थवत्त्वसंयमाद् इन्द्रियजयः

ततो मनोजवित्वं विकरणभावः प्रधानजयश् च

सत्त्वपुरुषान्यताख्यातिमात्रस्य सर्वभावाधिष्ठातृत्वं सर्वज्ञातृत्वं च

तद्वैराग्याद् अपि दोषबीजक्षये कैवल्यम्

स्थान्युपनिमन्त्रणे सङ्गस्मयाकरणं पुनर् अनिष्टप्रसङ्गात्

क्षणतत्क्रमयोः संयमाद् विवेकजं ज्ञानम्

जातिलक्षणदेशैर् अन्यतानवच्छेदात् तुल्ययोस् ततः प्रतिपत्तिः

तारकं सर्वविषयं सर्वथाविषयम् अक्रमं चेति विवेकजं ज्ञानम्

सत्त्वपुरुषयोः शुद्धिसाम्ये कैवल्यम् इति