पराशरधर्मसंहिता · अध्याय 4

अतिमानाद् अतिक्रोधात् स्नेहाद् वा यदि वा भयात् ।
उद्बध्नीयात् स्त्री पुमान् वा गतिर् एषा विधीयते ॥

पूयशोणितसंपूर्णे त्व् अन्धे तमसि मज्जति ।
षष्ठीर् वर्षसहस्राणि नरकं प्रतिपद्यते ॥

नाशौचं नोदकं नाग्निं नाश्रुपातं च कारयेत् ।
वोढारो ऽग्निप्रदातारः पाशच्छेदकरास् तथा ॥

तप्तकृच्छ्रेण शुध्यन्तीत्य् एवम् आह प्रजापतिः ।
गोभिर् हतं तथोद्बद्धं ब्राह्मणेन तु घातितम् ॥

संस्पृशन्ति तु ये विप्रा वोढारश् चाग्निदाश् च ये ।
अन्ये ये वानुगन्तारः पाशच्छेदकराश् च ये ॥

तप्तकृच्छ्रेण शुद्धास् ते कुर्युर् ब्राह्मणभोजनम् ।
अनडुत्सहितां गां च दद्युर् विप्राय दक्षिणाम् ॥

त्र्यहम् उष्णं पिबेद् वारि त्र्यहम् उष्णं पयः पिबेत् ।
त्र्यहम् उष्णं पिबेत् सर्पिर् वायुभक्षो दिनत्रयम् ॥

षट्पलं तु पिबेद् अम्भस् त्रिपलं तु पयः पिबेत् ।
पलम् एकं पिबेत् सर्पिस् तप्तकृच्छ्रं विधीयते ॥

यो वै समाचरेद् विप्रः पतितादिष्व् अकामतः ।
पञ्चाहं वा दशाहं वा द्वादशाहम् अथापि वा ॥

मासार्धं मासम् एकं वा मासद्वयम् अथापि वा ।
अब्दार्धम् अब्दम् एकं वा तद् ऊर्ध्वं चैव तत्समः ॥

त्रिरात्रं प्रथमे पक्षे द्वितीये कृच्छ्रम् आचरेत् ।
तृतीये चैव पक्षे तु कृच्छ्रं सांतपनं चरेत् ॥

चतुर्थे दशरात्रं स्यात् पराकः पञ्चमे मतः ।
कुर्याच् चान्द्रायणं षष्ठे सप्तमे त्व् ऐन्दवद्वयम् ॥

शुद्ध्यर्थम् अष्टमे चैव षण् मासान् कृच्छ्रम् आचरेत् ।
पक्षसंख्याप्रमाणेन सुवर्णान्य् अपि दक्षिणा ॥

ऋतुस्नाता तु या नारी भर्तारं नोपसर्पति ।
सा मृता नरकं याति विधवा च पुनः पुनः ॥

ऋतुस्नातां तु यो भार्यां संनिधौ नोपगच्छति ।
घोरायां भ्रूणहत्यायां युज्यते नात्र संशयः ॥

दरिद्रं व्याधितं मूर्खं भर्तारं यावमन्यते ।
सा शुनी जायते मृत्वा सूकरी च पुनः पुनः ॥

पत्यौ जीवति या नारी उपोष्य व्रतम् आचरेत् ।
आयुष्यं हरते भर्तुः सा नारी नरकं व्रजेत् ॥

अपृष्ट्वा चैव भर्तारं या नारी कुरुते व्रतम् ।
सर्वं तद् राक्षसान् गच्छेद् इत्य् एवं मनुर् अब्रवीत् ॥

बान्धवानां सजातीनां दुर्वृत्तं कुरुते तु या ।
गर्भपातं च या कुर्यान् न तां संभाषयेत् क्वचित् ॥

यत् पापं ब्रह्महत्यायां द्विगुणं गर्भपातने ।
प्रायश्चित्तं न तस्याः स्यात् तस्यास् त्यागो विधीयते ॥

न कार्यम् आवसथ्येन नाग्निहोत्रेण वा पुनः ।
स भवेत् कर्मचाण्डालो यस् तु धर्मपराङ्मुखः ॥

ओघवाताहृतं बीजं यस्य क्षेत्रे प्ररोहति ।
स क्षेत्री लभते बीजं न बीजी भागम् अर्हति ॥

तद्वत् परस्त्रियाः पुत्रौ द्वौ स्मृतौ कुण्डगोलकौ ।
पत्यौ जीवति कुण्डः स्यात् मृते भर्तरि गोलकः ॥

औरसः क्षेत्रजश् चैव दत्तः कृत्रिमकः सुतः ।
दद्यान् माता पिता वापि स पुत्रो दत्तको भवेत् ॥

परिवित्तिः परिवेत्ता यया च परिविद्यते ।
सर्वे ते नरकं यान्ति दातृयाजकपञ्चमाः ॥

द्वौ कृच्छ्रौ परिवित्तेस् तु कन्यायाः कृच्छ्र एव च ।
कृच्छ्रातिकृच्छ्रौ दातुस् तु होता चान्द्रायणं चरेत् ॥

कुब्जवामनषण्ढेषु गद्गदेषु जडेषु च ।
जात्यन्धे बधिरे मूके न दोषः परिवेदने ॥

पितृव्यपुत्रः सापत्नः परनारीसुतस् तथा ।
दाराग्निहोत्रसम्योगे न दोषः परिवेदने ॥

ज्येष्ठो भ्राता यदा तिष्ठेद् आधानं नैव कारयेत् ।
अनुज्ञातस् तु कुर्वीत शङ्खस्य वचनं यथा ॥

नष्टे मृते प्रव्रजिते क्लीबे च पतिते पतौ ।
पञ्चस्व् आपत्सु नारीणां पतिर् अन्यो विधीयते ॥

मृते भर्तरि या नारी ब्रह्मचर्यव्रते स्थिता ।
सा मृता लभते स्वर्गं यथा ते ब्रह्मचारिणः ॥

तिस्रः कोट्यो ऽर्धकोटी च यानि रोमाणि मानुषे ।
तावत्कालं वसेत् स्वर्गे भर्तारं यानुगच्छति ॥

व्यालग्राही यथा व्यालं बलाद् उद्धरते बिलात् ।
एवं स्त्री पतिम् उद्धृत्य तेनैव सह मोदते ॥