पैप्पलाद-संहिता · अध्याय 5.22

यौ हेमन्तं स्वापयथो बलेन-
-अर्वाग् देवेभ्य उत यौ परो दिवः ।
भवारुद्रयोः सुमतिं वृणीमहे
ऽन्यत्रास्मद् अघविषा व्य् एतु ॥

यो द्याम् आतनोति यो ऽन्तरिक्षं
स्तभ्नात्य् ओजसो जायमानः ।
तस्मै रुद्राय हविषा विधेम-
-अन्यत्रास्मद् अघविषा व्य् एतु ॥

ययोर् वधान् नापपद्यते किं चन-
-अन्तर् देवेषूत मानुषेषु ।
ताभ्यां रुद्राभ्यां हविषा विधेम-
-अन्यत्रास्मद् अघविषा व्य् एतु ॥

याव् ईशाते पशूनां पार्थिवानां
चतुष्पदाम् उत वा ये द्विपादः ।
ताभ्यां रुद्राभ्यां हविषा विधेम-
-अन्यत्रास्मद् अघविषा व्य् एतु ॥

यस्य प्रतिहितायाः सं विशन्त
आरण्याः पशव उत ग्राम्यासः ।
तस्मै रुद्राय हविषा विधेम-
-अन्यत्रास्मद् अघविषा व्य् एतु ॥

यस्माद् ओषधयो बर्भ्रियमाणा यन्ति
यस्माद् वृक्षासो न वियन्ति विश्वे ।
वयांसि यस्मात् प्रचरन्ति भीषा
तस्मै रुद्राय हविषा विधेम-
-अन्यत्रास्मद् अघविषा व्य् एतु ॥

यः पर्वतान् विदधे ऽति विद्वान्
यो भूतानि कल्पयति प्रजानन् ।
तस्मै रुद्राय हविषा विधेम-
-अन्यत्रास्मद् अघविषा व्य् एतु ॥

याव् ईशानौ चरतो
द्विपदो ऽस्य चतुष्पदः ।
या उग्रौ क्षिप्रधन्वानौ
ताभ्यां रुद्राभ्यां हविषा विधेम-
-अन्यत्रास्मद् अघविषा व्य् एतु ॥

पुनश् चक्षुः पुनः प्राणं
पुनर् आयुर् धेहि नो जातवेदः ।
रुद्र जलाषभेषज
विद्वांसस् त एना हविषा विधेम-
-अन्यत्रास्मद् अघविषा व्य् एतु ॥