पैप्पलाद-संहिता · अध्याय 20.44

अग्निस् तक्मानम् अप बाधताम् इतो
वरुणो ग्रावा मरुतः पूतदक्षाः ।
बर्हिषदः समिधः शोशुचानास्
तक्मनः शोचाम् अप निर् नुदन्तु ॥

यो अभ्यवभृणायसि
स्वपन्तम् इच्छ पुरुषं
शयानम् अकोविदम् ।
स नः सहस्रवीर्य्-
-आनुष्ठाता शिवो भव ॥

देवयातुर् असि मृडो ऽसि ।
मृडास्माकं द्विपदे चतुष्पदे
मा तस्य मीमृडो द्विपदे चतुष्पदे
यो अस्मान् द्वेष्टि यं वयं द्विष्मः ॥

ब्रह्मयातुर् असि मृडो ऽसि ।
मृडास्माकं द्विपदे चतुष्पदे
मा तस्य मीमृडो द्विपदे चतुष्पदे
यो अस्मान् द्वेष्टि यं वयं द्विष्मः ॥

अन्नयातुर् असि मृडो ऽसि ।
मृडास्माकं द्विपदे चतुष्पदे
मा तस्य मीमृडो द्विपदे चतुष्पदे
यो अस्मान् द्वेष्टि यं वयं द्विष्मः ॥

मनुष्ययातुर् असि मृडो ऽसि ।
मृडास्माकं द्विपदे चतुष्पदे
मा तस्य मीमृडो द्विपदे चतुष्पदे
यो अस्मान् द्वेष्टि यं वयं द्विष्मः ॥

अवभरणो नामासि देवत्रा णो अक्षमापः ।
यो अस्मान् द्वेष्टि यं वयं द्विष्मस्
तं त आसन्न् अपि दघ्मः ॥

यद् अदोस्नाता आसुरो दीक्षितो ऽचरत् ।
तस्य यन् मलम् अवास्रवत्
स हि नासि तावद् अनुष्ठ्या त्वा विद्म-
-अरसं वृश्चिक ते विषम् ॥

केतुलुङ्गा नाम ते माता कर्कटः पिता ।
तत् सत्यम् अरसम् अभग ते विषम् ॥

द्वे विषस्य धारे स्त्रिया अन्या पुंसो अन्या ।
ते उभे अरसे ॥