पैप्पलाद-संहिता · अध्याय 20.41

उत्तमोस्य् ओषधीनां
वीरुधां बलवत्तमः ।
सस्यन्दन त्वम् ओषधे
सर्वाः स्यन्दय गा इमाः ॥

अरन्तुरथन्तु ।
वनेषु शुष्मो अस्तु ते
पृथिव्याम् अस्तु यद् धरः ॥

अकृद् अश्वो अकृत् खरो
अकृद् अश्वतरो हरिः ।
एवासि बह्वघे तव
भसन् नदत्व् आसिचा ॥

यथा नदति गर्दभ
एवा नदति ते भसत् ।
व्रीहेर् यवस्य माषस्य्-
-ऐतत् पश्याभिदर्शनम् ॥

उद् भरे द्यावापृथिवी
उद् आप उद् अग्निम् उद् इन्द्रम्
उत् सूर्यम् उद् रात्रिम् उद् अहः ॥

नमस्कृत्य द्यावापृथिवीभ्याम्
अन्तरिक्षाय मृत्यवे ।
मेक्ष्याम्य् ऊर्ध्वस् तिष्ठन्
मा मा हिंसिषुर् ईश्वराः ॥

यन् मेढ्वा यद् अप्सरसः
पयो देवीर् अहृषत ।
तद् इहोप हृयामहे
चक्षुषे च बलाय च ।
देवानां देवहूत्या
मयि त्या देवताः पुनः ॥

यास्य दोषा रसस्य मे
त्वं देवि ततर्पिथ ।
नाराशंसेन स्तोमेन्-
-आहं त्वत् पुनर् आ ददे
युष्मद् अप्सरसस् परि ॥

यन् मे तन्वो रसं
वयम् उद् अप्सरसस् परि ।
नाराशंसेन स्तोमेन
प्रजाम् आ प्यायामहे ॥

यन् मे पयो विषिषिचे
जाग्रतः स्वपतश् च यत् ।
पुनस् तद् अद्य मे देवा
आ सिञ्चन्तु तनू अधि ॥