पैप्पलाद-संहिता · अध्याय 20.25

दूराद् भेषजम् आभृतं
बहून्य् अति योजना ।
अपश्यम् अस्यन्तं रुद्रं
न दृष्टो दुष्कृतं करत् ॥

भिनद्मि ते परावतो
वत्सस्य शेप्याम् इव ।
वृषेद् असो यथा मयि
कृष्णो विषाणवाँ इव ॥

सर्वा गावः संमनसः
सच्छवयः सनाभयः ।
समानं बिभ्रतीर् नाम
वत्सा उद् रिहतां मिथः ॥

इन्द्रस् त्वाग्रे अवानयत्
सविता त्वोतापरः ।
तृतीयम् अश्विना त्वाघ्न्ये वाञ्छ ॥

आ ते नयतु सवित्-
-आ नयतु बृहस्पतिः ।
पतिर् यः प्रतिकाम्यस्
तम् अस्यै धेह्य् ओषधे ॥

इन्द्रं वयम् अनुराधम् इत्य् एका ॥

भग प्रेहि प्रथमो
ऽनु त्वा वयम् एमसि ।
इन्द्राग्नी ब्रह्मणास्मान्
स्वस्ति नयतां पथा ॥

अदितिः प्रैतु प्रथमा
बृहस्पतिः पुरएता ते अस्तु ।
इन्द्रो भयं व्य् अस्यतु
शूद्राच् च न आर्याच् च ॥

इमे ये अनसि युक्ता
उष्टारा उत पील्वा ।
तेषां सम् अग्रभं पदः
सम् ईर्मान् सम् उ सक्थ्यः ॥

वि मध्यमा अप्रोषत
गर्दभा क्षिपिता इव ।
अथासुरस्य मायया
मयीदं स्थापयामसि ॥