पैप्पलाद-संहिता · अध्याय 17.19

मनसा संकल्पयति
तद् देवाँ अपि गच्छति ।
अथो ह ब्रह्माणो वशाम्
उपप्रयन्ति याचितुम् ॥

स्वधाकारेण पितृभ्यो
यज्ञेन देवताभ्यः ।
दानेन राजन्यो वशाया
मातुर् हेडं न गच्छति ॥

वशा राजन्य ते माता
तथा संभूतम् अग्रशः ।
तस्या आहुर् अनर्पणं
य ब्रह्मभ्यः प्रदीयते ॥

यथाज्यं प्रतिगृहीतम्
आलुम्पेत् स्रुचो अग्नये ।
एवा ह ब्रह्माणो वशाम्
आग्नये वृश्चते ऽदधत् ॥

पुरोडाशवत्सा सुदुघा
लोके अस्योप तिष्ठति ।
सास्मै सर्वान् कामान् दुहे
वशा प्रददुषे बहून् ॥

सर्वान् कामान् यमराज्ये
वशा प्रददुषे दुहे ।
अथाहुर् नारकं लोकं
निरुन्धानस्य याचिताम् ॥

प्रवीयमाना चरति
क्रुद्धा गोपतये वशा ।
वेहतं मा मन्यमानो
मृत्योः पाशेषु बध्यताम् ॥

यो वेहतं मन्यमानो
गृहेषु पचते वशाम् ।
अप्य् अस्य पुत्रान् पौत्रांश् च
याचयते बृहस्पतिः ॥

महद् एषा वि तपति
चरन्ती गोषु गौर् अपि ।
ततो ह गोपतये वशा
ददुषे विषं दुहे ॥

प्रियं पशूनां भवति
यद् ब्रह्मभ्यः प्रदीयते ।
अतो वशायास् तत् प्रियं
यद् देवत्रा हविः स्यात् ॥