पैप्पलाद-संहिता · अध्याय 16.21

प्राणाय नमो
यस्य सर्वम् इदं वशे ।
यो भूतः सर्वस्येश्वरो
यस्मिन् सर्वं प्रतिष्ठितम् ॥

नमस् ते प्राण क्रन्दाय
नमस् ते स्तनयित्नवे ।
नमस् ते अस्तु विद्युते
नमस् ते प्राण वर्षते ॥

यत् प्राण ऋताव् आगते
अभिक्रन्दत्य् ओषधीः ।
प्र वीयन्ते गर्भं दधते
अथो बह्वीर् वि जायन्ते ॥

यत् प्राण स्तनयित्नुना-
-अभिक्रन्दत्य् ओषधीः ।
सर्वं तदा प्र मोदते
यद् उ किं च भूम्याम् अधि ॥

यदा प्राणो अभ्यक्रन्दीद्
वर्षेण स्तनयित्नुना ।
पशवस् तत् प्र मोदन्ते
महो वै नो भविष्यति ॥

अभिवृष्टा ओषधयः
प्राणेन सम् अवादिरन् ।
आयुर् वै नः प्रातीतरत्
सर्वा नः सुरभीर् अकः ॥

नमस् ते प्राण प्राणते
नमो अस्त्व् अपानते ।
प्रतीचीनाय ते नमः
पराचीनाय ते नमः
सर्वस्मै त इदं नमः ॥

नमस् ते अस्त्व् आयते
नमो अस्तु परायते ।
नमस् ते प्राण तिष्ठत
आसीनायोत ते नमः ॥

या ते प्राण प्रिया तनू
या वा ते प्राण प्रेयसी ।
अथो यद् भेषजं तव
तस्य नो धेहि जीवसे ॥

प्राणः प्रजा अनु वस्ते
पिता पुत्रम् इव प्रियम् ।
प्राणो ह सर्वस्येश्वरो
यच् च प्राणति यच् च न ॥