पैप्पलाद-संहिता · अध्याय 16.149

यत् ते गुल्फयोर् दौर्भाग्यं
पादयोर् अङ्गुलीर् अनु ।
(…) ॥

(यत्) ते परुषु दौर्भाग्यं
मांसे अस्थिषु मज्जसु ।
(…) ॥

यत् ते किं च दौर्भाग्यम्
अङ्गेअङ्गे प्रतिष्ठितं
यद् वा लोमसु विष्ठितम् ।
(…) ॥

यत् ते अक्षेषु दौर्भाग्यं
प्रहायाम् अधिदेवने ।
(…) ॥

यत् ते पशुषु दौर्भाग्यं
कृष्याम् अशनेर् हितम् ।
(…) ॥

या ते लक्ष्मीर् ब्रूणहत्या-
-अथो या ते अपुत्रता ।
(…) ॥

यत् ते दिष्टं पितृषद्यम्
अथो या ते अपचिता ।
(…) ॥

या ते का च पापी लक्ष्मीर्
अथो या ते अपशुता ।
अयं तद् विश्वभेषजो
अपामार्गो ऽप लुम्पतु ॥

कण्ठदघ्नाम् अहिमार्त्तिनृणां
देवेभ्यः किल्बिषं यद् बभूव ।
इमास् तद् आपः प्र वहन्तु रिप्रं
पुनातु मा शतधारं पवित्रम् ॥

स्नाहि रिप्रं शमलं च सर्वं
कृष्णे चेले सादयित्वा पापम् ।
हित्वावर्तिं निरृतिं मृत्युपाशान्
सूर्यं ज्योतिर् अभ्य् एह्य् अग्निम् ॥

उद्यन्तो अस्मान् महतः समुद्रान्
मुच्यमानो अंहसः पाप्मनश् च ।
पुनर् मनः पुनर् आयुर् न आगन्
मा मा दभन् पणयो यातुधानाः ॥

अव रिप्रम् अनिक्ष्मह्य्
अशस्तिम् अध्य् आत्मनः ।
वर्च आ धीयतां मयि
तेज आ धीयतां मयि ।
प्राणापानौ मा मा हासिष्टं
सर्वम् आयुर् अशीय ॥